بیانیه پایانی نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی با تأکید بر اجرای کامل طرح جامع حمل‌ونقل ، افزایش سهم بودجه عمرانی راه‌آهن از ۳ به حداقل ۷ درصد ، اجرای ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید و اصلاح ساختار سرمایه‌گذاری در شبکه ریلی قرائت شد .
توسعه شبکه ریلی تنها با ساخت خطوط جدید و افزایش طول مسیرها محقق نمی‌شود ؛ این شبکه برای تبدیل‌شدن به یکی از پیشران‌های اقتصاد ملی ، به مجموعه‌ای از تصمیم‌های هماهنگ در حوزه بودجه ، حکمرانی ، سرمایه‌گذاری ، فناوری و سیاست‌گذاری حمل‌ونقل نیاز دارد . فاصله میان ظرفیت‌های جغرافیایی و اقتصادی ایران با سهم واقعی راه‌آهن در جابه‌جایی کالا و مسافر، موضوعی است که بار دیگر در بیانیه پایانی نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی مورد توجه قرار گرفت ؛ بیانیه‌ای که شش مطالبه مشخص را پیش روی دولت ، مجلس و وزارت راه و شهرسازی قرار می‌دهد .
به گزارش پرتال حمل‌ونقل ، بیانیه پایانی نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی ایران ، توسط سبحان نظری ، مدیرعامل مؤسسه صندوق پس‌انداز کارکنان راه‌آهن ، در مراسم اختتامیه این رویداد قرائت شد .
در این بیانیه ، شبکه ریلی به‌عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، امنیتی و تجاری کشور معرفی شده و بر نقش آن در افزایش بهره‌وری ، کاهش هزینه‌های لجستیکی ، ارتقای ایمنی و بهبود مصرف انرژی تأکید شده است .
ریل ؛ زیرساختی فراتر از جابه‌جایی کالا و مسافر
در ابتدای این بیانیه ، حمل‌ونقل ریلی زیرساختی راهبردی برای توسعه پایدار توصیف شده که می‌تواند با کاهش فشار بر شبکه‌های جاده‌ای و خیابانی ، افزایش ظرفیت جابه‌جایی کالا و ارتقای ایمنی سفرها ، استفاده بهینه از منابع انرژی را امکان‌پذیر کند .
همچنین بر اهمیت اتصال مؤثر شبکه ریلی به بنادر، پایانه‌های مرزی و مراکز صنعتی و تولیدی تأکید شده است ؛ اتصالی که می‌تواند ظرفیت کشور را برای حضور در زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای و جهانی افزایش دهد .
بیانیه، تحقق این اهداف را مستلزم گفت‌وگو و همکاری میان دولت ، مجلس ، فعالان صنعت ، سرمایه‌گذاران ، دانشگاه‌ها و متخصصان دانسته و همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی را فرصتی برای تبادل تجربه ، هم‌افزایی و دستیابی به راهکارهای اجرایی معرفی کرده است .
لجستیک ریل‌پایه ؛ پیوند تولید ، تجارت و حمل‌ونقل
یکی از محورهای راهبردی مورد تأکید در بیانیه ، توسعه لجستیک ریل‌پایه است ؛ مفهومی که فراتر از جابه‌جایی کالا با قطار، ارتباط میان تولید ، انبارداری ، توزیع ، تجارت و حمل‌ونقل را در بر می‌گیرد .
در این بخش ، سرعت ، هزینه جابه‌جایی و قابلیت اطمینان به‌عنوان عوامل اصلی رقابت‌پذیری اقتصاد امروز معرفی شده‌اند و بر ضرورت توسعه پایانه‌های بار ، اتصال مراکز صنعتی و تجاری به شبکه ریلی و گسترش حمل‌ونقل چندوجهی تأکید شده است .
بر اساس این رویکرد ، هماهنگی میان راه‌آهن ، شبکه جاده‌ای ، بنادر و مراکز توزیع می‌تواند بهره‌گیری مؤثرتر از ظرفیت‌های موجود را به همراه داشته باشد .
دیجیتال‌سازی ؛ آینده راه‌آهن با داده و سامانه‌های هوشمند
بیانیه پایانی همچنین بر ضرورت تحول دیجیتال در صنعت حمل‌ونقل ریلی تأکید دارد .
در این بخش ، هوشمندسازی و استفاده از داده‌ها و سامانه‌های اطلاعاتی ، از مسیرهای اصلی ارتقای عملکرد شبکه ریلی معرفی شده‌اند؛ تحولاتی که می‌توانند برنامه‌ریزی حرکت قطارها ، نگهداری تجهیزات ، پایش عملکرد و ارائه خدمات به مسافران و صاحبان کالا را بهبود بخشند .
در عین حال ، تحقق این تحول تنها به تأمین تجهیزات و نرم‌افزارهای جدید محدود نمی‌شود و آموزش نیروی انسانی ، امنیت اطلاعات ، توسعه استانداردهای مناسب و هماهنگی میان اجزای مختلف شبکه نیز از الزامات آن عنوان شده است .
قطارهای حومه‌ای ؛ پیوند شهرها با فرصت‌های زندگی
بخش دیگری از بیانیه به نقش حمل‌ونقل ریلی درون‌شهری و حومه‌ای در زندگی روزمره شهروندان اختصاص دارد .
بر اساس این بیانیه ، توسعه قطارهای حومه‌ای می‌تواند ارتباط میان شهرهای اصلی و مراکز پیرامونی را تقویت کند ، فشار ترافیکی جاده‌ها را کاهش دهد و گزینه‌ای قابل اتکا برای سفرهای روزانه فراهم آورد .
گسترش این خدمات همچنین می‌تواند دسترسی شهروندان به فرصت‌های شغلی ، آموزشی و رفاهی را بهبود بخشد و جابه‌جایی منظم‌تر میان مراکز شهری و حومه را امکان‌پذیر کند .
شش مطالبه برای تغییر مسیر توسعه ریلی
مهم‌ترین بخش بیانیه پایانی نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی ، شش مطالبه مشخص انجمن مهندسی حمل‌ونقل ریلی ایران از دولت ، مجلس و وزیر راه و شهرسازی است .
نخست ؛ اجرای کامل طرح جامع حمل‌ونقل
اجرای ۱۰۰ درصدی طرح جامع حمل‌ونقل برای ایجاد تعادل و توازن میان محورهای مختلف حمل‌ونقلی و دستیابی به سهم بهینه شیوه‌های گوناگون حمل‌ونقل ، نخستین مطالبه این بیانیه است .
دوم ؛ افزایش سهم راه‌آهن از بودجه عمرانی کشور
در دومین مطالبه ، افزایش سهم بودجه عمرانی راه‌آهن از ۳ درصد بودجه عمرانی کشور به حداقل ۷ درصد، طی یک بازه زمانی ۱۰ ساله درخواست شده است .
سوم ؛ اجرای کامل ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید
بیانیه با تأکید بر نقش ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید در حمایت از توسعه شبکه ریلی، خواستار اجرای این ماده قانونی بدون هرگونه توقف و با حداکثر توان شده است .
چهارم ؛ استفاده حداکثری از ظرفیت بخش خصوصی
در چهارمین مطالبه ، بر استفاده کامل از ظرفیت بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران حمل‌ونقل ریلی تأکید شده است . همچنین توجه ویژه به سود عادلانه سرمایه‌گذاری و ایجاد انگیزه برای افزایش مشارکت بخش خصوصی در ارتقا و کارآمدی صنعت ریلی مورد درخواست قرار گرفته است .
پنجم ؛ بازنگری در ساختار توسعه زیرساخت‌های ریلی
پنجمین مطالبه با استناد به عدم توازن تاریخی توسعه شبکه‌های حمل‌ونقل مطرح شده است . بر اساس بیانیه ، طول شبکه ریلی کشور طی ۴۷ سال سه برابر شده ، در حالی که طول شبکه جاده‌ای در همین دوره ۲۱ برابر افزایش یافته است .
از همین رو ، بازنگری در تنظیم ساختار توسعه ریلی و پشتیبانی کامل از سهم بهینه راه‌آهن در نظام حمل‌ونقل کشور مورد تأکید قرار گرفته است .
ششم ؛ تقویت نشان تجاری شبکه ریلی
آخرین مطالبه ، تقویت نشان تجاری شبکه ریلی و پشتیبانی از قابلیت اطمینان و تمایز خدمات آن است ؛ رویکردی که می‌تواند زمینه افزایش سهم راه‌آهن در بازار حمل‌ونقل و تولید خدمات بیشتر را فراهم کند .
از مطالبه تا اجرا ؛ آزمون پیش‌روی سیاست‌گذاران
بیانیه پایانی نوزدهمین همایش بین‌المللی حمل‌ونقل ریلی ، مجموعه‌ای از مطالبات را در کنار یک نگاه کلان به آینده صنعت ریلی قرار می‌دهد ؛ نگاهی که توسعه این بخش را وابسته به توازن میان زیرساخت ، منابع مالی ، فناوری ، سرمایه‌گذاری و کیفیت خدمات می‌داند .
افزایش سهم بودجه عمرانی راه‌آهن ، اجرای ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید، اصلاح سازوکارهای مشارکت بخش خصوصی و بازنگری در ساختار توسعه شبکه ، نشان می‌دهد که مسئله اصلی تنها افزایش ظرفیت فیزیکی خطوط نیست ، بلکه ایجاد شرایطی برای بهره‌برداری اقتصادی و رقابت‌پذیر از این ظرفیت‌هاست .
اکنون مسیر پیشرفت شبکه ریلی بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌هایی وابسته است که باید از سطح مطالبه و بیانیه عبور کنند و در بودجه‌های سنواتی ، قوانین اجرایی ، سیاست‌های سرمایه‌گذاری و برنامه‌های عملیاتی دولت و مجلس نمود پیدا کنند . ریل آینده ایران تنها با ساخت زیرساخت به حرکت در نمی‌آید ؛ این حرکت به اراده‌ای برای اصلاح ساختارها و اختصاص سهمی متناسب از منابع و فرصت‌های توسعه نیاز دارد .
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.