خطوط هوایی در اطراف جهان هم اکنون ۲/۵ میلیارد مسافر در سال حمل می کنند و علیرغم خطرهای بالقوه موتورهای جت در آسمان و سفر در چند مایلی بالاتر از زمین و درون یک قطعه فلز سنگین ، این مسافرت ها به طرز شگفت انگیزی ایمن هستند. در واقع احتمال اینکه در یک پرواز خطوط هوایی تجاری با بد شانسی مرگ روبرو شویم ۱ در ۹ میلیون می باشد. البته اشتباهات زیادی در ارتفاع ۳۳۰۰۰ پایی بالای زمین می تواند اتفاق بیافتد و اگر بد شانسی شما در حدی باشد که در حین مسافرت چنین چیزی اتفاق بیافتد تصمیمی که می گیرید می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. به خاطر داشته باشید که حدود ۹۵ درصد از سوانح هواپیماها نجات یافتگانی دارند بنابراین چنانچه بدترین چیز اتفاق بیافتد بدشانسی شما به بدی که فکر می کنید نخواهد بود. به توصیه های زیر توجه کنید :
۱- نحوه لباس پوشیدن :
– شلوار بلند
– کفش های راحت و محکم بند دار. البته ممکن است بخواهید که در طول پرواز راحت باشید یا با کلاس به نظر آیید اما حرکت سریع در لاشه هواپیما با کفش های صندل یا پاشنه بلند مشکل است.
– لباس های گشاد و غیر ساده همچنین این خطر را دارد که با در گیر شدن با موانعی در فضای محدود داخل هواپیما پاره شوند. اگر می دانید که پرواز در مناطق سرد صورت می گیرد لباس مناسب به تن کنید و بالا تنه خود را با ژاکتی بپوشانید. لازم است که در صورت سقوط برای نجات یافتن خود را گرم نگه دارید ، حتی اگر احتیاجی به توجه به این مورد (سردی هوا) وجود نداشته باشد هر چه بیشتر پوشیده باشید در هنگام برخورد با زمین کمتر دچار جراحات یا سوختگی های جدی می شوید. ارجحیت با لباس های پشمی و کتانی است زیرا کمتر در معرض خطر آتش سوزی می باشند. در هنگام پرواز بر فراز آب ها لباس پشمی بر کتانی برتری دارد زیرا پشم نسبت به کتان کمتر خاصیت عایق بودن خود را در هنگام مرطوب شدن از دست می دهد.

۲- انتخاب صندلی مناسب :
در مراحل اولیه برخورد امکان نجات بیشتر است و نجات از یک سانحه سقوط بستگی به این دارد که با چه سرعتی از هواپیما خارج شوید. بهتر است ، صندلی هایی را بگیرید که تا حد ممکن به درب های خروجی نزدیک باشند و صندلی های ردیف میانی ارجحیت بیشتری دارند. به علاوه سعی کنید در بخش عقب هواپیما بنشینید. مسافرانی که در بخش دم هواپیما قرار می گیرند ۴۰ درصد بیشتر از آنهایی که در ردیف های اولی نشسته اند شانس نجات دارند.

۳- رعایت نکات ایمنی :
کارت ایمنی پرواز را مطالعه کنید و به صحبت هایی که قبل از پرواز راجع به مسایل ایمنی می شود توجه نمایید. بله ، همه این ها را قبلا شنیده اید و احتمالا هیچ گاه نیازی به آن پیدا نکرده اید اما اگر در حین ارایه دستورالعمل های پیش از پرواز گوشی هدفون را روی گوشتان گذاشته اید و یا به کارت ایمنی بی توجهی می کنید اطلاعاتی را از دست خواهید داد که در زمان واقعه سقوط برایتان حیاتی خواهند بود. فکر نکنید که همه این مطالب را از قبل می دانید. هر نوع هواپیمایی دستورالعمل های ایمنی خاص خود را دارد. اگر در ردیفی که درب خروج قرار دارد نشسته اید درب را مورد بررسی قرار دهید و مطمئن شوید که در صورت نیاز قادر به باز کردن آن هستید. در شرایط معمولی مهمانداران پرواز درب را باز خواهند کرد اما اگر مرده و یا زخمی باشند خود شما باید این کار را بکنید.

۴- نقشه ای طرح کنید :
اگر هواپیمایی در حال سقوط است تقریبا همیشه چند دقیقه ای برای آماده شدن پیش از برخورد وقت هست. از این وقت برای مرور این موارد استفاده کنید :
– درب های خروجی کجا قرار دارند و سعی کنید تعداد صندلی های ما بین ردیف خود و درب های خروجی را بشمارید. در این صورت متوجه خواهید شد که چه زمانی به درب خروج خواهید رسید حتی اگر درب را نبینید.
– موقعیت را تا حد ممکن تخمین بزنید. تلاش کنید تا تشخیص دهید که هواپیما روی چه سطحی فرود می آید تا نحوه آماده شدن را طرح ریزی نمایید. به عنوان مثال اگر در حال فرود روی سطح آب هستید باید جلیقه نجات خود را بپوشید و تا وقتی که از هواپیما خارج نشده اید آنرا باد نکنید و اگر در هوای سرد فرود می آیید سعی کنید که با پتو یا ژاکتی خود را در بیرون گرم نگه دارید.

۵- کمربند ایمنی :
کمربند ایمنی خود را همیشه محکم ببندید. اگر سقوط هواپیما در زمانی اتفاق افتد که در خواب هستید از بسته بودن کمربندتان خوشحال خواهید شد. در هر حال مطمئن شوید که پیش از برخورد به طور مناسبی در اطراف بدن شما قرار گرفته باشد. هر سانتیمتر شل بودن کمربند نیروی جی را که در هنگام سقوط به شما وارد می آید ۳ برابر می کند بنابراین آنرا خوب ببندید. همچنین کمربند را تا آنجا که می توانید نزدیک به لگن خاصره خود محکم کنید. باید بتوانید که بخش بالای لگن خاصره را بالای لبه کمربند حس کنید. چرا که لگن خاصره ساختار محکمی دارد که نیرو را به خوبی کنترل می کند. به هرحال اگر کمربندتان روی شکمتان کشیده شود شانس ایجاد جراحات داخلی خطرناک بیشتر می شود.

۶- آمادگی فیزیکی :
خود را برای ضربه برخورد محکم کنید. صندلی خود را به حالت حداکثر وضعیت عمودی در آورید و یک یا دو حالت وضعیت محکم بودن را برایش در نظر بگیرید. اگر صندلی یا دیواره جلویی شما به حد کافی نزدیک است کف یک دستتان را روی پشتی صندلی جلویی قرار دهید و کف دست دیگر را به حالت ضربدری روی دست اول بگذارید و پیشانی خود را روی دستانتان قرار دهید (انگشتانتان را درهم نبندید). همچنین در برخی موارد پیشنهاد می شود که سرتان را مستقیما روی صندلی جلویی بگذارید و انگشتان دست را در پشت سر در هم قرار دهید. قسمت بالای بازوانتان را در دو طرف سر قرار دهید. اگر صندلی در جلویتان قرار ندارد به جلو خم شوید و سینه خود را روی ران های خود بگذارید و سرتان را بین زانوانتان قرار دهید. مچ های دست خود را به صورت ضربدری از جلوی ساق پا رد کنید و مچ پای خود را محکم در دست بگیرید. در چنین وضعیتی کف پاها باید در کف هواپیما و پشت زانوها قرار گیرند تا جراحات پا و کف آن کاهش یابد چون که پس از برخورد برای خروج موفقیت آمیز از هواپیما به آنها احتیاج دارید.

۷- خونسرد بمانید :
بلند شدن در هرج و مرجی که بلافاصله پس از سقوط حاصل می شود می تواند ساده باشد. اگر خونسرد باشید احتمال اینکه سالم از هواپیما خارج شوید بیشتر است. به خاطر داشته باشید حتی در بدترین وضعیت لاشه هواپیما شانس زنده ماندن وجود دارد. ضمنا نیازمند این هستید که بتوانید با تفکر به صورت شیوه مند (از روی اسلوب) و منطقی این شانس را به حداکثر برسانید.

۸- ماسک اکسیژن :
از ماسک اکسیژن قبل از کمک کردن به دیگران استفاده کنید. احتمالا در کلیه پروازهای تجاری این را شنیده اید اما ارزش تکرار دارد. اگر وضعیت کابین مخاطره آمیز باشد فقط ۱۵ ثانیه وقت دارید (که در صورت سیگاری بودن و یا داشتن مشکلات تنفسی و عروقی اغلب کمتر می شود) تا قبل از بیهوش شدن از طریق ماسک تنفس کنید. اگر تکان روحی شما را وادار می کند که ابتدا به کودکانتان یا مسافران مسنی که کنار شما نشسته اند کمک کنید بدانید که اگر بهوش نباشید برای هیچکس مفید نخواهید بود. می توانید ماسک اکسیژن فرد دیگری را استفاده کنید حتی اگر آنها بیهوش هستند.

۹- محافظت در برابر دود :
خود را در برابر دود محافظت کنید. آتش و بیشتر دود مسئول درصد بالایی از تلفات سقوط می باشند. دود درون یک هواپیمای آتش گرفته می تواند کاملا غلیظ و تا حد زیادی سمی باشد. بنابراین دماغ و دهانتان را جهت جلوگیری از تنفس آن بپوشانید. در صورت امکان برای محافظت بیشتر پارچه را خیس کنید.

۱۰- همکاری با مهمانداران و رها کردن لوازم شخصی :
با بیشترین سرعتی که می توانید از هواپیما خارج شوید. در صورت وجود دود و آتش تاخیر در خروج از هواپیما بحرانیست. معمولا کمتر از دو دقیقه فرصت دارید تا از هواپیما خارج شوید. از دستورات مهمانداران که پس از سقوط به شما می دهند اطاعت کنید. مهمانداران پرواز تمرینات سختی را پشت سر می گذارند تا مطمئن گردند در صورت سقوط چه باید بکنند. اگر مهماندار پرواز قادر به دستور دادن یا کمک کردن باشد در برخی موارد بعد از سقوط خود نمی توانند آن را انجام دهند. به او گوش کنید و همکاری کنید تا شانس زنده ماندن دیگران افزایش یابد. سعی نکنید که متعلقاتتان را نجات دهید. به عقل جور در می آید اما به نظر می آید که هنوز افرادی اینکار را می کنند. همه چیز را باقی گذارید. آنها فقط حرکت شما را کند می کنند. مطمئن شوید که خروجی را که انتخاب کرده اید ایمن است. از پنجره برای اینکه تشخیص دهید که آیا آتش یا خطرات دیگری در خارج از هواپیما هست به بیرون نگاه کنید. اگر خطری هست از وسط هواپیما خارج شوید و یا از خروجی های دیگر اقدام کنید.

۱۱- دور شدن از هواپیما
حداقل ۵۰۰ فوت (حدود ۱۵۰ متر) در خلاف جهت باد از هواپیما فاصله بگیرید. اگر در یک منطقه دور افتاده گیر کرده اید معمولا بهترین کار این است که نزدیک هواپیما بمانید و منتظر امدادگران باشید. خیلی نباید نزدیک هواپیما باشید. در هر لحظه بعد از سقوط ، آتش یا انفجار محتمل است. بنابراین بین خود و هواپیما فاصله ای در نظر بگیرید. اگر سقوط در آب اتفاق افتاده است با شنا تا آنجا که می توانید از لاشه هواپیما فاصله بگیرید.

۱۲- استفاده از کارت ایمنی :
اگر وقت کافی برای آماده شدن تا زمان سقوط ندارید یا برخی موارد را فراموش کرده اید می توانید بیشتر اطلاعات مهم را از کارت ایمنی که در پشت صندلی جلویی شما قرار دارد استفاده کنید.

۱۳- آشنایی با سقوط آزاد :
چگونگی روش جان به در بردن در افتادن از بلندی را بیاموزید. به ندرت اتفاق میافتد که هواپیمایی در میان هوا چند تکه شود. اگر چنین شود تنها راه نجات در سقوط آزاد موفقیت آمیز است چونکه هواپیماهای خطوط تجاری چتر نجات ندارند.

۱۴- ماندن در حالت فیزیکی امن :
تا زمان توقف کامل هواپیما در حالت بریس (نکته شماره ۶) بمانید. احتمال برخورد ثانویه یا جهش پس از برخورد اولیه وجود دارد.

۱۵- کاهش وزن در آب :
در صورت فرود در آب قبل از ورود در آب یا بلافاصله پس از ورود کفش ها و لباس های اضافی خود را در آورید. این مورد باعث می شود که راحت تر شنا کنید و شناور بمانید.

۱۶- غلبه بر احساسات :
همانطور که لازم است پس از سقوط خونسرد بمانید ، باید مراقب باشید که اسیر احساسات و ترس منفی نشوید. این موارد تاثیر زیادی در عدم توانایی در جهت واکنش مثبت و مناسب در چنین شرایطی دارد. به عنوان مثال شخصی ممکن است که به جای حرکت به سمت در خروجی در صندلی خود باقی بماند.

۱۷- برداشتن یک پوشش گرم :
یک استثنا برای قانون "همکاری با مهمانداران و رها کردن لوازم شخصی" (نکته شماره ۱۰) برداشتن یک ژاکت یا پتو است. اگر قرار باشد که مدت زیادی در لاشه هواپیما بمانید پوشش مناسب ممکن است زندگیتان را نجات دهد.

۱۸- محافظت از سر :
اگر بتوانید یک بالش یا جسم نرمی شبیه آن پیدا کنید که سرتان را در هنگام برخورد محافظت کند از آن استفاده کنید.

۱۹- باز کردن کمربند ایمنی :
بسیار اتفاق افتاده است که اشخاص فراموش می کنند که چگونه کمربند خود را پس از سانحه باز کنند. به حد کافی به نظر آسان می آید اما در شرایطی که گیج و مبهوت هستید غریزه اولیه شما سعی در فشار دادن کلیدی می کند. همانطور که در یک اتومبیل این کار را می کنید. اگر با انجام این کار باز نشود به آسانی دچار ترس و واهمه می شوید. قبل از برخورد ذهنتان را آماده کنید که چگونه آنرا با سرعت و آسانی باز نمایید.

۲۰- جلوگیری از لغزیدن پاها به زیر صندلی :
بار دستی خود را زیر صندلی جلویی خود قرار دهید. این کار از لغزیدن پایتان به زیر صندلی جلوگیری می کند.

۲۱- عدم حمل وسایل برنده یا تیز :
اشیا تیز از قبیل : قلم ، مداد و اقلام شبیه آنها را ، قبل از برخورد ازجیب های خود دور کنید. بهتر این است که در هیچ شرایطی آنها را حمل نکنید. تقریبا هر چیز جدا شدنی در هواپیما در حادثه سقوط می تواند تبدیل به یک وسیله مرگبار شود.

۲۲- عدم استفاده از لباس هایی با الیاف مصنوعی :
از پوشیدن پارچه های سنتتیک (الیاف مصنوعی) در هنگام سفر با هواپیما خودداری کنید. اگر کابین آتش بگیرد این مواد با ذوب شدن خود به پوست می چسبند.

۲۳- عدم استفاده از الکل و مواد روان گردان :
از مصرف بیش از حد الکل در قبل و در حین پرواز خودداری کنید. الکل توانایی فرد را در واکنش سریع و منطقی در حین سقوط و خروج از هواپیما تحت تاثیر قرار می دهد.

۲۴- گرفتن صندلی برای کودکان :
هیچگاه بچه های کوچک را روی زانوان خود قرار ندهید. اگر چه این کار از خرید یک صندلی دیگر ارزانتر است اما در صورت گرفتن آنها با دست هیچ تضمینی برای نجات جان آنها وجود ندارد. صندلی برای کودک خود بگیرید و از یک سیستم مناسب جهت محکم کردن وی استفاده کنید.

۲۵- عدم استفاده از کف هواپیما :
در کف هواپیما ننشینید. اگر در کابین دود وجود دارد سعی کنید تا در ارتفاع پایین قرار بگیرید اما هیچگاه در کف کابین نخزید. احتمال دارد که توسط سایر مسافرانی که در حال تلاش برای خروج از هواپیما در شرایط دید کم هستند لگدکوب یا زخمی شوید.

۲۶- رعایت نظم :
سایرین را هل ندهید. خروج با نظم شانس زنده ماندن همه را افزایش می دهد. اگر ترسیده باشید و دیگران را هل دهید ممکن است با عکس العمل تلافی جویانه آنها مواجه شوید.

۲۷- باد کردن به موقع جلیقه نجات :
در هنگام فرود در آب تا قبل از خروج از هواپیما جلیقه نجات خود را باد نکنید. در صورت انجام آن ممکن است که داخل هواپیما گیر کرده و از بین بروید.

۲۸- بهترین حالت برای پاها :
بازرسان سوانح هوایی مرتبا از زخمیانی نام می برند که هر دو پای آنها از ناحیه زیر زانو شکسته است. وجود پاهای شکسته باعث اشکال در توانایی خروج از هواپیما می شود. این مورد در اثر حالت "بریس" به وجود می آید که باعث قرار داده شدن پاها در زیر صندلی جلویی می شود. در زمان برخورد پاها به سمت جلو می پرند و قسمت عقب صندلی جلویی باعث شکستن آنها می شود. پاهایتان را به صورت مستقیم در جلو خود قرار دهید.

































دیدگاهها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.