چشم‌انداز جهانی صنعت لجستیک در سال ۲۰۱۶ (فصل اول)

وقتی به آینده نگاه می‌کنیم ، چند روند خارجی می‌بینیم که به صنعت ۱۰ سال آینده شکل می‌دهند که عمدتا خارج از کنترل صنایع هستند. اما خرده‌ فروشان و شرکت‌ ها باید اثر این نیروهای خارجی را بر کسب و کارشان در نظر بگیرند و تعیین کنند که چطور باید به این تغییرات عکس‌ العمل نشان بدهند. برخی از این نیروهای خارجی ، عبارتند از :

روند اقتصادی : بازارهای جدید و یک تعادل اقتصادی جدید.

برزیل ، روسیه ، هند ، چین ، آفریقا و کره در سال‌های پیش‌ رو جزو بازارهای اصلی خواهند بود. هر کدام از این بازارها در مقایسه با تغییرات موازی که در آمریکای شمالی و اروپای غربی رخ می‌دهند ، خیلی سریع‌تر رشد می‌کنند. همچنین در تعادل بین منبع محلی و منبع جهانی تغییراتی به وجود خواهد آمد.

روند زیست‌محیطی : پایداری و کمیابی منابع طبیعی.

در سناریوهای آینده ، اول به پایداری توجه خواهد شد ، اما صنعت باید مصرف‌ کنندگان را متقاعد کند که برخی از تغییرات به دلیل حفظ زیست‌ محیط انجام می‌شود. (معاهده بالی ۲۰۰۷) و دیگر ابتکارات سیاسی ، صنعت را به چالش می‌کشند تا با راه‌حل‌های دستیابی به موفقیت در سال ۲۰۲۰ کنار بیاید. حفظ انرژی و مواد اولیه و دیگر منابع مثل آب ، یک بعد بسیار مهم در زنجیره‌های تامین آینده خواهند بود و اینکه شاید هزینه‌ها ثابت خواهند ماند ، ولی ذخایر رفته‌ رفته کاهش می‌یابد.

روند دموگرافیک : شهرنشینی.

آینده با تغییرات دموگرافیکی به طور چشمگیری تغییر خواهد کرد ، مانند افزایش جمعیت شهری در کشورهای غربی. پیش‌بینی شده است که ۵۱.۳ درصد جمعیت جهان در سال ۲۰۱۰ شهرنشین خواهد شد.

در سال‌های پیش رو ، دوره جدیدی از همکاری صنعت را خواهیم دید که یک فاکتور مهم در موفقیت آینده خواهد بود.

روند تکنولوژی‌های جدید : انفجار اطلاعات.

قانون "مور" (Moore) هنوز در حال اندازه‌ گیری اثرات تکنولوژی‌های جدید در بخش‌هایی است که تا حالا مورد توجه نبودند. برای مثال ، تکنولوژی‌های مبتنی بر (RFID) ، نقش بزرگی را در آینده بازی خواهند کرد. به علاوه ، پذیرفتن و به‌ کارگیری تکنولوژی‌های جدید توسط مصرف‌ کنندگان و کاسبان (در خانه و مغازه) به سرعت رشد خواهد کرد.

روند نظارتی : قوانین جدید ، تبعیت جدید.

علاوه بر اینکه فشار مصرف‌ کننده و رشد شرکت‌ ها بر یکی شدن مسئولیت اجتماعی تاکید می‌کند ، دولت‌ها قوانین بیشتری را تصویب کرده که به‌طور خاص حوزه‌هایی مانند ثبات و پایداری را هدف قرار می‌دهند و به نوعی این صنعت را محدود می‌کنند. دولت‌ها و نهادهای نظارتی در هر سطحی (محلی ، ملی و بین‌المللی) این کار را می‌کنند. به علاوه ، مقررات کار کنونی باید لغو شوند (برای مثال برای ساعت کاری منعطف‌ تر) تا به زیرمجموعه‌ها اجازه داده شود که از ظرفیت کامل خود با استرس کمتری استفاده کنند.

روند صنعت در جهت تغییر

روندهای کلیدی‌ای وجود دارد که بر زنجیره ارزش آینده به‌ ویژه در رفتار مصرف‌ کننده و جریان اطلاعات و محصولات تاثیر خواهد گذاشت. در تقابل با نیروهای خارجی ، صنعت تا حدی توانایی شکل دادن تغییر را دارد. برخی از این روندها عبارتند از :

رفتار مصرف‌کننده : تاثیر بر زنجیره ارزش.

مصرف‌ کنندگان و کاسبان به سوی تقاضای بیشتری خواهند رفت. درحقیقت آنها ، شرکای فعال در زنجیره تامین خواهند بود و مستقیما بر توسعه و پیشرفت محصول تاثیر می‌گذارند. آنها به طور فزاینده با کانال‌های مختلف (آنلاین ، سیار ، در مغازه) در رابطه با سفارش و خرید جدید تعامل خواهند کرد و مکانیسم‌های تحویل دیگری را در کنار مغازه ، مثل توزیع در منطقه و تحویل در خانه به‌ وجود می‌آورند.

جریان محصول : طراحی مجدد زنجیره تامین.

چالش‌های جدید صنعت ، راه‌ حل‌های جدیدی را برای زنجیره تامین ، ضروری ساخته است. ساختارهای شهری نیازمند توجه ویژه‌ای هستند. حمل‌ و نقل و زیر بنای کنونی به طور فزاینده متراکم شده‌اند و مانع از خدمت‌ رسانی مورد نیاز شده‌اند. به‌علاوه ، قیمت انرژی و مقررات دولت (مثل توزیع شهری) ، اثر قابل ملاحظه‌ای بر حمل‌ و نقل دارند. بنابراین صنعت باید مجدد درباره چگونگی توزیع محصولات تجدید نظر کند.

جریان اطلاعات : مدیریت پیچیدگی از طریق شفافیت.

زنجیره‌های تامین در آینده خیلی پیچیده‌ تر از امروز خواهند شد. شرکت‌ها باید تعیین کنند که چقدر باید با یکدیگر کار کنند تا عرضه و تقاضا را با هم به طور کارآمد تطبیق دهند. اشتراک اطلاعات ، امر مهمی برای کمک به شرکت‌ها است تا تقاضای مصرف‌ کننده را پیش‌بینی کنند و همکاری و مشارکت نیز باید بر منافع مشترک بدون تحت تاثیر قرار گرفتن موقعیت رقابتی شرکت‌ها تمرکز کند.

نتیجه‌گیری : تغییرات مهمی باید صورت گیرد

همکاری درست و حقیقی ، حتمی خواهد بود.

در سال‌ های پیش رو ، شاهد دوره جدیدی از همکاری صنعت خواهیم بود که در موفقیت آینده ، یک فاکتور مهم به حساب می‌آید. در بیشتر موارد ، این فاکتور ، شرکت‌ها را وادار می‌کند تا دوباره درباره مزیت رقابتی خود تجدید نظر کنند و بعید نیست که شاید بعضی از کسب و کارهای دارای ماهیت متفاوت نیز برای همکاری با رقبایی مثل "توزیع و ارسال کالا در شهرهای داخلی" کاندیدا شوند. به علاوه همکاری صنعت برای ترغیب دولت برای تدوین و اجرای قوانین مناسب‌ تر ، اثرگذار خواهد بود.

مدیران زنجیره تامین به توانایی‌های جدیدی نیاز خواهند داشت.

با در نظر داشتن این چالش‌ها ، به راه‌های جدید کار کردن ، ابزارهای جدید و توانایی‌های مدیریت زنجیره تامین جدید نیاز داریم. مدیران جدید زنجیره تامین فقط به کارایی نگاه نخواهند کرد ، بلکه پتانسیل نوآوری و همکاری را هم مد نظر قرار خواهند داد.

ذهنیت کنونی درباره توانایی‌ های مدیریت باید برای تحقق بخشیدن به این دیدگاه تغییر کند و برای دستیابی به این ذهنیت جدید ، باید آموزش جدید و مهارت‌ها و ابزارها را توسعه داد. برنامه‌های آموزشی باید با در نظر گرفتن این مسایل رفتاری و توسعه یک روش جدید برای راهبری ، پایه‌ ریزی شوند.

بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که (نمای کلی این روندها که بر سناریوهای زنجیره تامین آینده تاثیر می‌گذارند و آن را تحریک می‌کند ، به وضوح می‌گوید که تغییرات مهمی در صنعت باید صورت پذیرد).

در فصل بعدی ، تغییرات در زنجیره تامین فیزیکی که برای حرکت به سوی چشم‌انداز سال ۲۰۱۶ ضروری است را توضیح خواهیم داد.