وضعیت آلودگی هوای شهرمان، ناخودآگاه انسان را به یاد آن آزمایش تلخ اما واقعی و علمی میاندازد که اگر یک موجود زنده را در ظرف آب قرار دهیم و با شعلهای کم، به آرامی و آهسته دمای آب را بالا ببریم، آن جانور بخت برگشته بیآنکه متوجه بلایی که بر سرش در حال نازلشدن است باشد، آرام آرام خواهد پخت و خواهد مرد، بدون آنکه هرگز دلیلش را فهمیده باشد.

این حکایت شبیه به قصه پر غصه روزگار امروز ماست؛ آلودگی هوایی که ذره ذره و نفس به نفس، خودمان، فرزندانمان و شاید نسلهای بعد را دارد نابود میکند. اما آیا به راستی این درد «لاعلاج» است؟ آیا شهرهای دیگری در جهان نبوده و نیستند که به مشکل مشابهی گرفتار آمده باشند و با تدبیر و عملگرایی به ساحل نجات رسیده باشند؟یافتن پاسخ پرسش فوق، بیتردید دشوار نیست. باید پذیرفت ریشه آلودگی مشخص است و راهحل هم معلوم؛ فقط اراده جزم و تصمیم قاطع میخواهد و یک یاعلی دسته جمعی.سؤالات مبنایی موضوع عبارت است از:
1- چه باید کرد؟2- از چه زمانی باید شروع کرد؟ 3- توسط چهکسی (یاکسانی)؟ 4- و با چه منابعی؟پاسخ این پرسشها را بااتکا به یک برنامه اقدام مدیریتی و با تکیه بر اصل بیست- هشتاد، به شرح ذیل میتوان برای مردم توضیح داد:
- باید بپذیریم که این مشکل راهحل فوری و کوتاهمدت به غیراز باد و باران و تعطیلی مراکز آموزشی ندارد.پس تنها باید بهدنبال راهکارهای میانمدت و بلندمدت بود.
- ماهیت حل این بحران، نیاز به یک «فرمانده» دارد و یک ستاد فرماندهی؛ فردی لایق، جسور و کاردان که عملکرد گذشته او بتواند به لحاظ روانی نیز مردم را همراه خود کند.
- تأمین فوری و مکفی منابع برای افزایش ظرفیت جابجایی و توسعه شبکه مترو از هر محل ممکن و بدون کارشکنی و تنگ نظری و البته نقب به گذشته.
- راه اندازی سریع شبکه تراموا بهعنوان وسیلهای پاک، ارزان، ایمن و انعطاف پذیر .
- تعویض ناوگان فرسوده شبکه حمل و نقل عمومی با ناوگان مدرن .
- افزایش کیفیت تمامی سوختهای مصرفی در سطح استاندارد یورو 4و بالاتر .
- ممنوعیت قاطع در ساخت، فروش و تردد موتورسیکلتهای آلاینده.
- تأمین منابع و ساخت پارکینگهای طبقاتی مدرن در مرز محدوده زوج و فرد و همچنین پیرامون ایستگاههای اصلی مترو .
- تخصیص یک خط از معابر به تردد خودروهای عمومی و چند سرنشین (HOV).
- اعمال محدودیت و ممنوعیت تردد برای خودروهای تکسرنشین، خصوصاً در فصول سرد سال.
- تهیه و الزام نصب کاتالیست و فیلتر دوده روی تمامی وسایل نقلیه سنگین (اتوبوس، مینیبوس، کامیون، تریلی و…).
- الزام نهادها و دستگاههای دولتی، نظامی و….. به از رده خارجکردن ناوگان فرسوده ترابری تحت اختیار خود.
- خارج کردن و جایگزینی مینیبوسهای فرسوده و از رده خارج از شبکه حملونقل شهری و بین شهری.
- ممنوعیت تردد خودروهای کاربراتوری در کلانشهرها.
- ممنوعیت بیچون و چرای شمارهگذاری و تردد خودروهای آلاینده محیطزیست در شهرهای بزرگ.
- جلوگیری از خارجکردن چراغهای راهنمایی از حالت اتوماتیک که باعث افزایش بار ترافیک و اختلال میشود .
- برخورد قاطع پلیس با تخلفات رانندگی .
- تولید برنامههای رسانهای جذاب توسط افراد کاربلد .
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل ونقل :: www.iranway.com :: به نقل از روزنامه همشهری






دیدگاهها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.