به گزارش پرتال حمل و نقل ، هر چند ماه یک بار، محموله‌ای از قطعات اتومبیل از خط تولید یکی از شهرهای صنعتی در امتداد رودخانه بزرگ یانگ‌تسه چین روانه می‌شود . موتور و شاسی به کارخانه‌ای دیگر فرستاده می‌شوند تا مونتاژ شوند و سپس در کانتینرها بارگذاری شده و به مقصد نهایی — ایران — حمل می‌شوند . اما این خودروهای نیمه‌ساخته با پول نقد خریداری نمی‌شوند . در عوض ، آنها در برابر کانتینرهایی از مس و روی ایران مبادله می‌شوند تا صنایع عظیم فلزی چین را تأمین کنند .
هر چند ماه یک بار ، محموله‌ای از قطعات اتومبیل از خط تولید یکی از شهرهای صنعتی در امتداد رودخانه بزرگ یانگ‌تسه چین روانه می‌شود . موتور و شاسی به کارخانه‌ای دیگر فرستاده می‌شوند تا مونتاژ شوند و سپس در کانتینرها بارگذاری شده و به مقصد نهایی — ایران — حمل می‌شوند .
چین از طریق یک کانال مالی پنهان که تحریم‌های آمریکا را دور می‌زند، پول نفت دریافتی از ایران را پرداخت کرده است.
در ادامه این مطلب آمده : اما این خودروهای نیمه‌ساخته با پول نقد خریداری نمی‌شوند . در عوض ، آنها در برابر کانتینرهایی از مس و روی ایران مبادله می‌شوند تا صنایع عظیم فلزی چین را تأمین کنند .
این معاملهٔ پایاپای ، که به نقل از چهار نفر مطلع با وضعیت آشنا به Bloomberg گزارش شده ، بین شرکت‌هایی در استان آن‌هوی چین انجام می‌گیرد — از جمله شرکت خودروسازی چِری (Chery Automobile) که ماه پیش عرضهٔ اولیه سهام به ارزش ۱.۲ میلیارد دلار در هنگ‌کُنگ انجام داده بود و شرکت تونگ‌لینگ (Tongling Nonferrous Metals Group Holdings)، شرکت برجستهٔ فلزات .
چِری اکنون بزرگ‌ترین صادرکنندهٔ خودروهای چینی به جهان و یازدهمین شرکت بزرگ تولیدکنندهٔ خودروهای سواری در سطح جهانی است. قطعات خودروی چِری نقش کلیدی در این شبکه پیچیدهٔ تجاری دارند که در آن خودروها برای فلزات و حتی بادام هندی — به‌منظور دور زدن مشکلات پرداخت ناشی از موج فزایندهٔ تحریم‌های غرب — مبادله می‌شوند .
چِری و تونگ‌لینگ در عمل مستقیماً با ایران معامله نمی‌کنند؛ بلکه چِری قطعات و فناوری را به یک شرکت دیگر در استان آنها تأمین می‌کند و آن شرکت ، آنها را به صورت نیمه‌کُش‌دار به ایران می‌فرستد . سپس در ایران خودروها مونتاژ می‌شوند و تحت برند MVM به فروش می‌رسند . در مقابل ، ایران مقدار معادلی از فلزات — عمدتاً به صورت سنگ معدن یا کنسانتره — به چین تحویل می‌دهد و تونگ‌لینگ آن را بین شرکت‌های چینی توزیع می‌کند .
تحریم‌های آمریکا و اروپا علیه ایران به‌طور مشخص شامل افراد، شرکت‌ها و کسانی هستند که از ارزهای آنها استفاده می‌کنند ، لذا شرکت‌های چینی می‌توانند تا زمانی که معاملات را به وسیله‌ی ریال یا یوان انجام دهند ، بدون نقض تحریم‌ها با ایران فعالیت کنند. تحت قوانین چین، تجارت با ایران همچنان قانونی است . نمایندگان چِری و تونگ‌لینگ همزمان برای اظهار نظر پاسخی نداده‌اند .
گسترش سریع
چِری اولین بار در سال ۲۰۰۴ وارد بازار ایران شد و با شریک محلی خود شرکت تولید خودرو تأسیس کرد به نام مدیران خودرو (Modiran Vehicle Manufacturing, MVM) . آن نهاد محلی به مرور به یکی از محبوب‌ترین برندهای خارجی در ایران تبدیل شد .
چِری در Prospectus عرضه اولیه خود گفته است که تا پایان سال ۲۰۲۴ دیگر در ایران و کوبا فعالیتی نخواهد داشت و کسب‌وکار خود در روسیه را هم تا سال ۲۰۲۷ به سطح «قابل اغماض» کاهش خواهد داد . این شرکت می‌گوید که مشاور حقوقی آن ارزیابی کرده است که فعالیت‌های آن در کشورهای تحت تحریم «نقش اصلی تحریم‌شده» نبوده و ریسک تحریم ثانویه محدود است .
با این حال ، آنچه برجسته است این است که بانک‌هایی که عرضه اولیه چِری را در هنگ‌کُنگ هدایت می‌کردند همه چینی بودند ؛ بانک جی‌پی‌مورگان ابتدا برای مشارکت انتخاب شده بود ، اما پیش از امضای ماندیت رسمی از آن پروژه انصراف داد. گفته می‌شود جی‌پی‌مورگان نگرانی‌هایی درباره افشای روابط چِری با کشورهای تحت تحریم داشته است .
وزارت امور خارجه چین گفته است که از این تجارت مطلع نیست ، اما «به عنوان یک اصل ، چین همواره با تحریم‌های یک‌جانبه و غیرقانونی مخالف بوده است . همکاری عادی بین کشورها و ایران تحت چارچوب حقوق بین‌الملل موجه ، عادلانه و قانونی است و باید محترم شمرده و محافظت شود .»
خط مونتاژ خودروهای انرژی نو در کارگاه چِری در ووهُو در سپتامبر ۲۰۲۵ نمایان است .
تجدید پایاپای
معاملات پایاپای میان چین و ایران حدود شش یا هفت سال است که آغاز شده‌اند ، به گفته افرادی که با این مبادلات آگاه‌اند . از زمانی که تحریم‌های آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ تشدید شد ، دسترسی ایران به سیستم مالی جهانی به شدت محدود شد و مشکل پرداخت ارزی ایجاد شد . در نتیجه ، تجارت بین چین و ایران با لایه‌های متعددی از شرکت‌های صوری انجام پذیرفت .
یکی از شرکت‌هایی که نقش برجسته‌ای در این تجارت ایفا کرده ، تونگ‌لینگ است که در شهر تونگ‌لینگ در استان آنهای واقع است — این منطقه از چین مرکز یکی از نخستین صنایع مس مدرن است . تونگ‌لینگ در این سیستم پایاپای نقش میانجی دارد ، به طوری که دسترسی چین به معادن غنی ایران را تسهیل می‌کند .
به گفته یکی از افراد اگاه , قراردادها می‌توانند شامل فروش تا ۹۰,۰۰۰ خودرو در سال باشند ، در این قراردادها ، چِری قطعات و فناوری را به یک شرکت واقع در آنچیِینگ (Anqing) تحویل می‌دهد ، که آنها را به صورت نیمه‌کُش‌دار به ایران ارسال می‌کند . در ایران ، خودروها مونتاژ می‌شوند و به فروش می‌رسند و در مقابل ، فلزات از ایران به چین منتقل می‌شوند .
چِری و تونگ‌لینگ هر دو شرکت‌های بزرگ استان آنهای هستند و هر دو سهم قابل توجهی از مالکیت دولتی دارند : شرکت مادر تونگ‌لینگ کاملاً تحت مالکیت دولت استان آنهای است و سهامدار بزرگ چِری خود دولت شهر ووهُو است. ایمیلی به نهاد ناظر بر دارایی‌های منتخب استان آنهای ارسال شد ولی پاسخی دریافت نشد .
مقادیر و نوع فلزات معامله‌شده در سال‌ها متفاوت بوده است . بسته‌هایی از فلزات ایرانی از جمله مس و روی گاهی در بازار چین عرضه می‌شوند ، در ارتباط با همین توافقات پایاپای و معامله فقط محدود به فلزات نیست ؛ کسانی که از وضعیت آگاه‌اند گفته‌اند که برخی محصولات کشاورزی ایران ، از جمله بادام هندی ، نیز در برخی سال‌ها به چین ارسال شده‌اند در برابر خودروها .
مبالغ مربوط به تجارت خودرو-پایه فلزات نسبت به کل صادرات چین به ایران — که حدود ۹ میلیارد دلار در سال گذشته برآورد شده است — نسبتاً کوچک است ، اما این معاملات بازگشت تجارت پایاپای را نشان می‌دهند که به دلیل تحریم‌ها رو به افزایش گذاشته است .
در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ، تجارت پایاپای متداول‌تر بود ، زیرا بخش عمده‌ای از جهان دسترسی به ارز قابل تبدیل نداشت یا ارز رایج قابل استفاده نبود . اما با سلطه دلار و سیستم بانکی آمریکا ، تجارت جهانی عمدتاً به ارز دلاری تبدیل شده بود . اکنون ، موج جدید تحریم‌ها کشورهایی مانند ایران ، روسیه و ونزوئلا را ترغیب کرده است تا به این روش‌های غیرمعمول بازگردند .
برای چِری ، تجارت با ایران — و نیز با سایر کشورهایی که تحت تحریم‌اند — معضل‌هایی ایجاد کرده است در زمانی که شرکت آماده عرضه اولیه عمومی شده بود . در Prospectus خود اظهار کرده بود که ایران و کوبا هر کدام در سه سال اخیر حداکثر ۰.۵٪ از درآمد شرکت را تشکیل داده‌اند ، در حالی که فعالیت در روسیه در سال ۲۰۲۳ تا ۲۵.۵٪ از کل درآمد شرکت را شامل شده بود ، ولی چِری پیشاپیش شروع به کاهش فعالیت خود در آنجا کرده بود .
اما نکته جالب این است که در نهایت چِری فقط ۵٪ از سهام را در عرضه اولیه فروخت . بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار منفرد تقریباً یک سهم از هر هفت سهم عرضه شده را خرید . آن سرمایه‌گذار یک نهاد سرمایه‌گذاری دولتی چینی بود .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم
منبع: پرتال حمل و نقل :: به نقل از پایگاه خبری انتخاب
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.