به گزارش پرتال حمل و نقل ، مرضیه باریکانی ، پژوهشگر و کارشناس حوزه برنامهریزی شهری ، در نخستین روز از دوره آموزشی شهرداد با انتقاد از سیاستهای گسترش معابر خودرویی در تهران ، گفت که «تهران شبیه بیمار اورژانسی است که پزشکان به جای درمان ، مُسکن توسعه بزرگراه تجویز میکنند .
او با اشاره به روند تکرارشوندهی توجیه مدیران شهری افزود : در تمام جلسات و کمیتهها ، استدلال ثابت این است که اگر معبر ساخته نشود ، شبکه ترافیک فلج میشود . در حالی که تجربه نشان داده هر توسعه جدید فقط عطش استفاده از خودرو را بیشتر کرده و بحران ترافیک و آلودگی هوا را تشدید میکند .
باریکانی تأکید کرد که تمام معابری که تاکنون ساخته شده ، بر مبنای طرح جامع شهر تهران بوده است ، اما نقطه عطف این طرح در دهه ۵۰ ، یعنی تلفیق توسعه خودرویی با حملونقل ریلی، هرگز محقق نشد .
به گفته او ، به جای آنکه شبکه حملونقل عمومی تقویت شود ، مسیرها و بودجهها به سمت خودروها منحرف شد .
شبکه ناقص یا توجیه دائمی ؟
باریکانی در ادامه با اشاره به یکی از توجیههای رایج برخی از مدیران شهری گفت : هر بار که درباره ناکارآمدی پروژهها صحبت میکنیم ، پاسخ میدهند که شبکه هنوز کامل نیست . اما سؤال اینجاست که این شبکه چه زمانی کامل میشود ؟ این منطق ، مثل نوشیدن آب شور است ؛ هرچه بیشتر بسازیم ، تشنگی برای خیابانهای تازه بیشتر میشود .
او افزود : حتی پروژههایی مانند تونل شهید متوسلیان ، با هزینههای میلیاردی و سرمایهگذاری بخش خصوصی ، بهجای کاهش ترافیک ، تنها الگوی غلط «سرمایهگذاری برای خودرو» را تکرار میکنند . اگر همان سرمایه در توسعه مترو و حملونقل عمومی هزینه شود ، نتایج واقعی در کاهش آلودگی و مصرف سوخت نمایان میشود .
هزینههای پنهان توسعه معابر
در بخشی دیگر از سخنانش ، باریکانی به هزینههای غیرمستقیم گسترش معابر اشاره کرد و گفت : مدیران شهری معمولاً میگویند اتوبوس مستهلک میشود اما جاده همیشه میماند . غافل از آنکه عمر خیابانهای تهران با تلفات انسانی ، آلودگی و هزینههای اجتماعی سنگین پرداخت میشود .
او با ذکر نمونهای از ترمینال شرق ، که با خروج از شهر موجب افزایش سفرهای سواری شد ، خاطرنشان کرد : چنین تصمیمهایی نهتنها بهرهوری حملونقل را کاهش میدهد ، بلکه هزاران مسافر را به سمت استفاده از خودروهای شخصی یا تاکسیهای اینترنتی سوق میدهد .
باریکانی در پایان سخنانش با اشاره به سخنان تقیزاده درباره پدیده «تقاضای القایی ترافیک» گفت : همه ما میدانیم که با گسترش بزرگراهها، مردم بیشتر رانندگی میکنند ، نه کمتر . اما همچنان این توجیه خطرناک ادامه دارد . مدیران شهری باید بپذیرند که راه نجات تهران در توسعه حملونقل عمومی است ، نه در آسفالت بیشتر .
او سخنانش را با انتقادی صریح از وضعیت موجود به پایان رساند : امروز که در این نشست درباره مضرات حملونقل شخصی صحبت میکنیم ، بیرون از همین سالن ، با همان توجیههای قدیمی ، بزرگراه تازهای را افتتاح میکنند .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم






دیدگاهها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.