به گزارش پایگاه اطلاع رسانی Iranway ، خبرگزاری اسپوتنیک روسیه نوشت : ایران نخستین مسیر قابل اطمینان حمل و نقل است که در قرن پنجم قبل از میلاد و در سرزمین پارس توسط داریوش اول هخامنشی ظاهر شد .
این رسانه در ادامه افزوده است : علت ساخت مسیر حمل و نقل در آن دوران برای تأمین ارتباط باثبات بین مناطق دورافتاده امپراتوری ایران (پارس) مرتبط بود . هدف این بود که با سرعت بتوان حکومت مرکزی را از اوضاع و احوال نقاط مختلف باخبر کرد ، فرمان پادشاه به حاکمان مناطق رسانده شود و جابجایی نیروها انجام گیرد .
اسپوتنیک نوشته است : جاده های شاهی توسط سربازان محافظت می شد و هر نوع جنایتی (تخریب و آسیب زدن) نیز مجازات های سنگینی داشت .
رسانه روسی همچنین افزوده است : شاه عباس (صفوی) نیز توجه خاصی به ساخت جاده ها داشت و زمان وی ۴۰۰ کیلومتر راه از آستراباد تا مازندران ساخته شد و سپس مرحله مهم در تاریخ حمل ونقل ایران مبارزه برسر ساخت خطوط راه آهن بود .
در ادامه گزارش آمده است : خطوط راه آهن ایران در قرن ۱۹ توسعه یافت که با مقابله روسیه و بریتانیا بر سر گسترش نفوذ خود مرتبط بود .
«سال ۱۸۹۰ قرارداد روسیه – ایران در باره راه آهن امضا شد که این کشور را از ساخت آن تا ۱۰ سال باز می داشت و سال ۱۹۰۰ هم برای ۱۰ سال دیگر تمدید شد ، اما با وجود این، نخستین تلاش در دهه ۸۰ قرن ۱۹ عملی شد و سال ۱۸۸۸ خط کوتاه راه آهن تهران و آرامگاه شاه عبدالعظیم (۹ کیلومتر) کشیده شد .
در پایان بخش تاریخی گزارش اسپوتنیک نیز آمده است : نخستین خط ریلی قابل توجه سال ۱۹۱۵ توسط راه آهن روسیه تزاری بین جلفا و تبریز به طول ۱۴۸ کیلومتر ساخته شد که از مرز ایران عبور کرده و به شبکه راه آهن روسیه متصل می شد و طبق استاندارد چرخ های روسی ۱۵۲۴ میلی متری به بهره برداری رسید .
منبع: پرتال جامع اطلاعات تخصصی صنعت حمل و نقل :: www.iranway.com :: به نقل از ایرنا
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.