به گزارش پرتال حمل و نقل ، در حالی که واشنگتن به تدریج چمدان‌های خود را از شرق سوریه می‌بندد ، اسرائیل در سکوت مشغول ترسیم مسیر جدیدی برای دسترسی به فرات و همچنین انتقال نفت به مدیترانه است ؛ گذرگاهی که آن را «دالان داوود» می‌نامند و ترکیه آن را تهدیدی علیه نفوذ خود در سوریه تلقی می‌کند .
با اعلام رسمی دولت ترامپ مبنی بر خروج نیمی از نیروهای آمریکایی از شرق سوریه ظرف دو ماه آینده ، موازنه قدرت در این منطقه حساس بار دیگر دستخوش تغییراتی بنیادین شده است . در شرایطی که ایالات متحده به تدریج میدان را ترک می‌کند ، اسرائیل به وضوح در حال آماده‌سازی برای پر کردن خلا ناشی از این عقب‌نشینی است .
تل‌آویو که سال‌ها از حضور نظامی و اطلاعاتی آمریکا در سوریه برای مهار نفوذ ایران ، گروه‌های مقاومت و حتی ترکیه بهره می‌برد ، اکنون تلاش می‌کند با گسترش دامنه عملیات‌های امنیتی ، اطلاعاتی و حتی نظامی خود ، نقش مستقیم‌تری در شرق سوریه ایفا کند .
این تحرکات در حالی شدت گرفته که ترکیه نیز به دنبال تثبیت جای پای خود در سوریه ، پس از سقوط نظام اسد است و از مدت‌ها پیش با اعمال فشار دیپلماتیک بر واشنگتن ، خواستار خروج کامل نیروهای آمریکایی از مناطق تحت کنترل کردهای سوریه شده است . در چنین شرایطی ، اسرائیل نه فقط با هدف مقابله با ایران ، بلکه برای جلوگیری از گسترش نفوذ ترکیه، در حال پیشروی به سوی شرق سوریه است . به نظر می‌رسد ، منطقه‌ای که تا دیروز میدان رقابت ایران و آمریکا بود ، حالا به صحنه رقابت مستقیم میان ترکیه و اسرائیل تبدیل شده است.
گزارش‌ها نشان می‌دهد اسرائیل از طریق همکاری با گروه‌های مسلح در جنوب سوریه ، به ویژه در استان‌های قنیطره و درعا، در تلاش است تا پایگاه اجتماعی و نظامی خود را تقویت کند و از طریق کمک‌های مالی و نظامی به این گروه‌ها ، از آنها برای مقابله با دولت موقت سوریه حمایت کند .
در همین حال ، اردوغان جمعه گذشته تاکید کرد با تحریک اختلافات قومی و مذهبی در سوریه ، تلاش دارد به تعبیر خودش، انقلاب هشتم دسامبر سوریه (سقوط نظام بشار اسد) را تضعیف کند . با وجود اینکه ترکیه هم به دنبال تقویت نفوذ اقتصادی و سیاسی خود در سوریه است اما اسرائیل با حملات هوایی و زمینی ، به ویژه به زیرساخت‌های نظامی، در تلاش است تا منابع طبیعی سوریه را تحت کنترل خود درآورد و از نفوذ ترکیه جلوگیری کند .
طرح دالان داوود
در همین حال برخی تردید دارند که طرحی به نام «دالان داوود» واقعا در رژیم اسرائیل وجود داشته باشد ، زیرا این اصطلاح در رسانه‌های صهیونیستی غایب است اما واقعیت‌های میدانی ، اظهارات مسؤولان رژیم و حتی مواضع ایالات متحده و تجارب و منابع تاریخی ، همگی احتمال وجود چنین پروژه‌های توسعه‌طلبانه و اشغالگرانه‌ای را تقویت می‌کنند .
همچنین باید همواره به خاطر داشت که ما با رژیمی اشغالگر روبه‌رو هستیم که نظارت نظامی شدیدی را بر رسانه‌های اسرائیلی و خارجی اعمال می‌کند و آنها را در انتشار یا گفت‌وگو درباره موضوعات خاص محدود می‌سازد . این مساله می‌تواند غیبت این اصطلاح در گفتمان اسرائیلی‌ها را توضیح دهد . از این‌رو همواره باید نسبت به «اسرائیل» و طرح‌های آن ، چه اعلام شده و چه اعلام نشده اما در میدان مشهود ، هوشیار بود .
در همین رابطه ، از اواسط سال ۲۰۲۴ ، به این اصطلاح در رسانه‌های جهان عرب و اسلام اشاره شده است .
مسیر این پروژه کجاست ؟
مسیر از جولان که رژیم می‌خواهد آن را بخشی از سرزمین خود جلوه دهد (در حالی‌که طبق قطعنامه‌های سازمان ملل ، منطقه‌ای اشغالی است) ، آغاز شده و از قنیطره و درعا در جنوب سوریه عبور می‌کند . همچنین استان سویداء با اکثریت دروزی که اخیرا شایعات زیادی درباره سرنوشت آن مطرح شده ، در این مسیر قرار دارد . نتانیاهو شخصا اعلام کرده که این منطقه تحت «حمایت اسرائیل» است . حتی در طرح‌های اسرائیلی ، فکر ایجاد یک کشور مستقل در جنوب سوریه شامل استان‌های قنیطره ، درعا و سویداء نیز وجود دارد . در اینجا پروژه با طرح ینون برای تقسیم سوریه تلاقی پیدا می‌کند .
پس از عبور از این استان‌ها ، مسیر به سمت شهر «التنف» ادامه می‌یابد ؛ جایی که بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در سوریه قرار دارد و عملا تحت سلطه کامل آمریکاست . بنابراین رژیم در این بخش با مانعی روبه‌رو نخواهد بود . منطقه التنف همچنین در محدوده دومین کشور فرضی در سوریه یعنی کشور کردی قرار دارد که استان دیرالزور و شهر البوکمال نیز جزو آن هستند . این مسیر به گونه‌ای طراحی شده که نه از سوریه متحد ، بلکه از دولت‌هایی می‌گذرد که قرار است تحت رهبری کردها و دروزها از آن جدا شوند . طبق طرح ینون ، یکی از این دولت‌ها بر مبنای قومیت (کردها) و دیگری بر مبنای مذهب (دروزها) شکل می‌گیرد .
مزایای مورد انتظار این دالان چیست ؟
این مسیر نه فقط نماد گذار از نقشه «اسرائیل بزرگ» است ، بلکه مزایای بسیاری دارد ، به ویژه در ابعاد اقتصادی ، امنیتی و استراتژیک .
مزایای این مسیر در بعد اقتصادی عبارت است از :
۱. انتقال نفت از مناطق شرق سوریه که در حال حاضر تحت کنترل نیروهای کرد موسوم به «قسد» است ، از مسیری که از خاک سوریه عبور نمی‌کند و به بنادر آن نمی‌رسد .
۲. دسترسی به رود فرات که در چارچوب نبرد آینده جهانی بر سر منابع آب شیرین بسیار حائز اهمیت است .
۳. تسهیل مبادلات تجاری با کشورهای جدید فرضی و نفوذ به عمق آسیا، از جمله ترکیه و جمهوری آذربایجان که روابط تجاری گسترده‌ای با اسرائیل دارند .
از لحاظ امنیتی نیز عبارت است از :
۱. قطع پیوند جغرافیایی منطقه شام و تضعیف هرگونه انسجام سیاسی در آن .
۲. مسدود کردن مسیر ایران برای اتصال تهران به بیروت .
۳. تقویت موقعیت اسرائیل در مذاکرات انرژی با اروپا ، به ویژه پروژه انتقال گاز قطر به اروپا از طریق ترکیه که ناچارا باید از این مسیر عبور کند .
۴. آماده‌سازی افکار عمومی برای جنگ‌های آینده و افزایش بودجه نظامی .
۵. تسلط بر مرزهای عراق و تهدید امنیتی جدی علیه سوریه و عراق .
۶. ایجاد چالش برای ترکیه از طریق استقرار در مرزهای نزدیک به آن .
۷. بهره‌گیری از اقلیت‌های قومی و مذهبی در سوریه (دروز و کردها) به عنوان ابزار فشار علیه دولت‌های منطقه .
نشانه‌های آغاز اجرای پروژه نیز عبارت است از :
۱. اظهارات دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در آگوست گذشته مبنی بر اینکه «اسرائیل روی نقشه بسیار کوچک به نظر می‌رسد» و اینکه همیشه فکر می‌کرد چگونه می‌توان آن را گسترش داد .
۲. سخنرانی نتانیاهو در سازمان ملل در سپتامبر که در آن دو نقشه را نشان داد؛ یکی به رنگ سبز که آن را «نقشه مبارک» نامید و دیگری سیاه با عنوان «نقشه لعنتی» شامل ایران ، عراق ، سوریه ، لبنان و یمن .
۳. هشدارهای متعدد در رسانه‌های ترکیه در مورد این پروژه .
۴. سقوط نظام بشار اسد و پیشروی ارتش اسرائیل در منطقه بی‌طرف .
۵. اجرای بیش از ۷۵۰ حمله هوایی از سوی رژیم که موجب نابودی کامل نیروی هوایی و دریایی سوریه شده است .
۶. تمرکز حملات بر منطقه سویداء .
۷. تلاش برای حمایت از تجزیه‌طلبان در شمال شرق سوریه .
۸. اظهارات علنی نتانیاهو و دیگر مقامات اسرائیلی درباره فدرالیسم در سوریه یا تشکیل دولت‌های کوچک .
۹. دامن زدن به اختلافات مذهبی و قومی در سوریه .
۱۰. تلاش برای تبدیل جنوب سوریه به منطقه‌ای شبیه جنوب لبنان .
۱۱. ساخت جاده‌ای ۸ کیلومتری در جنوب شرقی روستای مجدل شمس در امتداد خط آلفا .
۱۲. اظهارات متعدد درباره لزوم حمایت از دروزها و کردها ، برای تجزیه سوریه از درون .
ریشه این پروژه چیست ؟
«دالان داوود» رویایی صهیونیستی بوده که ابعاد آن پس از وقایع هفتم اکتبر آشکارتر شد . این وقایع نشان داد که رژیم اشغالگر چه میزان در پی تحقق تغییرات جمعیتی و جغرافیایی در منطقه ، از طریق گسترش صهیونیستی و تسلط بر مناطق وسیع ، با هدف تحقق رویای «اسرائیل بزرگ» است . رویایی که مرزهای این رژیم را فراتر از مرزهای تعیین‌شده در توافقات صلح گسترش می‌دهد . بر این اساس ، پروژه «دالان داوود» سنگ بنایی برای ایجاد گذرگاهی زمینی از جولان اشغالی سوریه تا کردستان عراق به شمار می‌رود .
این پروژه در تلاش است تا سرزمین‌های اشغالی را از طریق سوریه به عراق متصل کند و بخشی از راهبرد صهیونیست بزرگ‌تری است که هدف آن گسترش نفوذ و سلطه منطقه‌ای تلقی می‌شود . با این حال ، این پروژه ممکن است با چالش‌های بزرگی در سطح داخلی و منطقه‌ای روبه‌رو شود که مانع از تحقق آن گردد .
در سال ۱۹۸۲، نویسنده‌ای اسرائیلی به نام «عودید ینون» طرحی را مطرح کرد که در آن خواهان تقسیم خاورمیانه به دولت‌ها و واحدهای کوچکی بود که بر پایه قومیت ، دین و مذهب از یکدیگر جدا شوند . این طرح را «برنارد لوییس» نیز مورد تایید قرار داد و تاکید کرد که چنین تقسیم‌بندی ، بهترین راه برای تضمین امنیت رژیم اسرائیل است . این دولت‌های تجزیه‌شده نیز باید با همکاری اقتصادی ، با محوریت اسرائیل ، متحد شوند . این همان چیزی است که شیمون پرز ، رئیس سابق رژیم در کتاب خود تحت عنوان «خاورمیانه جدید» در سال ۱۹۹۳ طرح کرد . بر اساس همین افکار ، طرحی شکل گرفت که هدف آن پیوند دادن این واحدها به یکدیگر از طریق یک مسیر اقتصادی بود که به نام «دالان داوود» شناخته می‌شود ؛ مسیری که از اراضی اشغالی آغاز شده و تا کرانه‌های فرات امتداد می‌یابد و دولت‌هایی را که قرار است دین و قومیت آنها را جدا کند ، به هم متصل می‌سازد .
بر اساس نقشه‌ها ، نقطه آغاز این دالان از جولان اشغالی است که اسرائیل آن را بخشی از سرزمین خود می‌داند و در نهایت به شهر «البوکمال» در مرز سوریه و عراق ختم می‌شود؛ جایی که گذرگاه بین دو کشور است .
بر اساس ادبیات صهیونیستی ، «داوود» که در اسلام به عنوان پیامبر شناخته می‌شود ، در اسرائیل به عنوان پادشاه و بنیان‌گذار «پادشاهی اسرائیل بزرگ» معرفی می‌شود که به نظر آنها، بر فلسطین و مناطق اطراف آن حاکم بود . از همین نام‌گذاری می‌توان فهمید که این پروژه بخشی از رویای معروف «اسرائیل بزرگ» است .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم
منبع: پرتال حمل و نقل :: به نقل از اقتصاد معاصر
دیدگاه‌ها
اولین دیدگاه را دربارهٔ این خبر بنویسید.