آینده‌نگاری استراتژیک ؛ راهبردی برای افزایش تاب‌آوری سازمان‌ها در مواجهه با عدم قطعیت‌ها

به گزارش پرتال حمل و نقل ، مقاله "آینده‌نگاری استراتژیک ؛ ضرورت امروز سازمان‌ها و بنگاه‌ها" به قلم محمدرضا عبدالرحیمی ، رئیس هیئت‌مدیره انجمن علمی حمل‌ونقل هوایی ایران ، با تمرکز بر ضرورت عبور از مدیریت واکنشی و حرکت به سوی مدیریت آینده‌محور ، به بررسی نقش آینده‌نگاری در افزایش تاب‌آوری و آمادگی سازمان‌ها برای مواجهه با تحولات و عدم قطعیت‌های پیش‌رو می‌پردازد .

این مقاله با توجه به تحولات و رویدادهای اخیر در صنعت هوانوردی کشور تدوین شده و بر این ضرورت تأکید دارد که اتکا به تجربه‌های گذشته و تمرکز بر مسائل جاری ، به‌ تنهایی پاسخگوی پیچیدگی‌ها و چالش‌های محیط امروز نیست . از این منظر ، سازمان‌ها برای حفظ کارآمدی و استمرار فعالیت خود باید ضمن رصد نظام‌مند تحولات محیطی ، پیشران‌های تغییر را در حوزه‌های اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی ، فناورانه و ژئوپلیتیکی شناسایی و تحلیل کنند .

در این مقاله ، چالش‌های ناشی از فقدان آینده‌نگاری استراتژیک ، مفهوم و اهمیت این رویکرد ، مزایای آن برای سازمان‌ها و تفاوت‌های آینده‌نگاری استراتژیک با برنامه‌ریزی استراتژیک مورد بررسی قرار گرفته است . همچنین ، سطوح آینده‌نگاری شامل شناسایی آینده‌های ممکن ، آینده‌های محتمل و ترسیم آینده مطلوب و نیز مراحل کاربردی استقرار این رویکرد در سازمان‌ها تبیین شده است .

نویسنده با تأکید بر اهمیت طراحی سناریوهای مختلف برای مواجهه با شرایط پیش‌بینی‌ناپذیر ، آینده‌نگاری استراتژیک را ابزاری برای تبدیل عدم قطعیت از یک تهدید بالقوه به فرصتی برای تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر و تقویت توان سازگاری سازمان‌ها می‌داند .

بر اساس دیدگاه مطرح‌ شده در این مقاله ، سازمان‌ها برای مواجهه مؤثر با تحولات آینده ، باید از چارچوب‌های محدود و کوتاه‌مدت تصمیم‌گیری فراتر روند و با پایش مستمر محیط پیرامونی و شناسایی زودهنگام تغییرات ، زمینه آمادگی بیشتر در برابر بحران‌ها و بهره‌گیری از فرصت‌های نوظهور را فراهم کنند ؛ رویکردی که در صنعت هوانوردی ، به‌دلیل تأثیرپذیری از تحولات فناورانه ، اقتصادی ، عملیاتی و ژئوپلیتیکی ، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است .

علاقمندان برای دریافت فایل مقاله به قسمت فایل های ضمیمه مراجعه کنند .