قزاقستان ، ازبکستان ، افغانستان و پاکستان پیگیری راه‌آهن ترانس‌افغان را با حضور وزیر راه ایران بررسی کردند
تأمین مالی ، تعیین مسیر ، ایجاد زیرساخت و شناسایی بار پایه ، محور گفت‌وگوی مقام‌های پنج کشور در آستانه بود ؛ پروژه‌ای که در صورت اجرا می‌تواند گزینه‌های دسترسی آسیای مرکزی به بازارهای جنوبی و بنادر دریایی را تغییر دهد .
به گزارش پرتال حمل و نقل ، مقام‌های حمل‌ونقل قزاقستان ، افغانستان ، ازبکستان ، پاکستان و ایران در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶، در حاشیه هشتمین مجمع بین‌المللی New Silk Way در آستانه ، درباره روند توسعه کریدور ترانس‌افغان و پروژه احداث راه‌آهن «آسیای مرکزی ـ آسیای جنوبی» موسوم به CASA گفت‌وگو کردند .
طبق گزارش رسمی وزارت حمل‌ونقل قزاقستان ، نورلان ساورانبایف ، وزیر حمل‌ونقل این کشور ، عبدالکریم فاتح ، مدیرکل اداره راه‌آهن افغانستان ، بکزود خالماتوف ، مدیر مرکز مطالعات مسائل حمل‌ونقل و لجستیک وزارت حمل‌ونقل ازبکستان ، علی شیر محسود ، مقام ارشد وزارت ارتباطات پاکستان و فرزانه صادق ، وزیر راه و شهرسازی ایران ، در این نشست حضور داشتند .
محور اصلی گفت‌وگو ، بررسی وضعیت فعلی پروژه و اقدامات موردنیاز برای پیشبرد آن بود . شرکت‌کنندگان درباره هماهنگی مسیر ، توسعه زیرساخت‌های لازم ، شکل‌گیری بار پایه ، سازوکارهای تأمین مالی و جذب سرمایه‌گذاران و مؤسسات مالی بین‌المللی تبادل نظر کردند . تقویت هماهنگی میان کشورهای درگیر نیز از موضوعات مطرح‌شده بود .
تأکید قزاقستان بر عبور از گفت‌وگو به اقدامات اجرایی
نورلان ساورانبایف در این نشست بر ضرورت پیشبرد عملی پروژه تأکید کرد .
او گفت : طرف‌ها علاقه مشترک خود را به توسعه کریدور ترانس‌افغان و اجرای پروژه ریلی CASA تأیید کرده‌اند و لازم است از مرحله گفت‌وگو به اقدامات عملی حرکت شود .
بر اساس گزارش رسمی ، نشست با تأکید بر ادامه همکاری و پیگیری گام‌های اجرایی پایان یافت . با این‌حال ، در سند منتشر شده از امضای قرارداد نهایی تأمین مالی ، آغاز قطعی عملیات ساخت یا تعیین تاریخ بهره‌برداری از راه‌آهن خبر داده نشده است .
از این‌رو ، این نشست را باید بخشی از روند پیگیری و هماهنگی پروژه دانست ، نه نشانه تکمیل مراحل مالی و اجرایی آن .
چرا این مسیر برای ایران اهمیت دارد ؟
توسعه راه‌آهن ترانس‌افغان با هدف ایجاد اتصال ریلی میان آسیای مرکزی و آسیای جنوبی می‌تواند گزینه‌های دسترسی منطقه به بازارها و بنادر دریایی را افزایش دهد . اگر این مسیر با تأمین مالی پایدار ، زیرساخت قابل اتکا و خدمات رقابت‌پذیر به مرحله بهره‌برداری برسد ، ممکن است بخشی از جریان بار کشورهای محصور در خشکی را به سمت افغانستان و پاکستان هدایت کند ؛ جریانی که ایران نیز برای جذب آن از ظرفیت شبکه ریلی و بنادر جنوبی خود استفاده می‌کند .
با این حال ، رقابت عملیاتی این مسیر با ایران هنوز نباید قطعی فرض شود . تحقق آن به توافق بر سر مسیر ، تأمین مالی ، وضعیت زیرساخت ، امنیت ، ظرفیت مرزی ، قراردادهای حمل و وجود بار اقتصادی وابسته است .
برای ایران ، پیگیری این تحولات مستلزم مقایسه مستند هزینه و زمان حمل از مسیرهای مختلف و ارزیابی هم‌زمان فرصت‌های همکاری منطقه‌ای است .
منبع : وزارت حمل‌ونقل قزاقستان ؛ نشست توسعه کریدور ترانس‌افغان در مجمع New Silk Way