از مانور بحران تا شناسنامه ایستگاه ؛ نسخه پیشنهادی برای تابآوری مترو
به گزارش پرتال حمل و نقل ، سهیل آلرسول ، رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو استان تهران ، پیشنهاد کرد برای هر ایستگاه مترو «شناسنامه تابآوری» تهیه شود ؛ سندی که وضعیت سازه ، برق پشتیبان ، تهویه ، ارتباطات ، دسترسی اضطراری و توان مدیریت جمعیت را مشخص کند .
به گفته او ، تا زمانی که ظرفیت و ضعف هر ایستگاه بهصورت جداگانه شناخته نشود ، تعیین اولویتهای اجرایی در شرایط بحران دشوار خواهد بود . این پیشنهاد در جریان نخستین همایش تخصصی «افزایش تابآوری شهری با استفاده از ظرفیت مترو» مطرح شد .
آلرسول معتقد است شبکه مترو ، افزون بر جابهجایی روزانه مسافران ، ظرفیتی برای کمک به شهر در روزهای بحرانی دارد ؛ اما نوع استفاده از هر ایستگاه باید بر پایه ارزیابی فنی و شرایط همان ایستگاه تعیین شود .
از شناخت ضعفها تا تعیین اولویت هزینهها
به گفته رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو ، افزایش آمادگی ایستگاهها همیشه به پروژههای سنگین عمرانی نیاز ندارد . ممکن است در یک ایستگاه ، اصلاح برق اضطراری یا تجهیزات ارتباطی اثر بیشتری داشته باشد و در ایستگاهی دیگر ، تهویه یا مسیرهای دسترسی اضطراری در اولویت قرار گیرد .
او پیشنهاد کرده است تهیه شناسنامه تابآوری ابتدا بهصورت آزمایشی در چند ایستگاه انجام شود . نتایج این ارزیابی ، در صورت اجرا، میتواند نیازهای فنی و برآورد هزینهها را روشن کند و مبنایی برای گسترش بررسی به سایر ایستگاهها باشد .
آمادگی باید در مانور سنجیده شود
آلرسول در کنار ارزیابی تجهیزات ، بر برگزاری مانورهای مشترک تأکید کرد ؛ مانورهایی که بهرهبردار مترو ، مدیریت بحران ، آتشنشانی ، اورژانس و نیروهای فنی در آن حضور داشته باشند .
از نگاه او ، تمرین سناریوهای واقعی میتواند ضعفهایی را آشکار کند که تنها با بررسی اسناد و تجهیزات مشخص نمیشوند .
وی همچنین پیشنهاد تشکیل کارگروهی دائمی با حضور مدیریت شهری ، بهرهبرداران ، مشاوران ، دانشگاهها و دستگاههای مسئول را مطرح کرد تا ارزیابیها و اقدامات مربوط به تابآوری به همکاری مقطعی محدود نماند .
خطوط جدید از مرحله طراحی آماده شوند
بخش دیگری از پیشنهاد آلرسول به پروژههای آینده مربوط است .
به اعتقاد او ، ملاحظات اضطراری باید هنگام طراحی خطوط و ایستگاههای جدید تعیین شود ؛ زیرا افزودن این الزامات پس از ساخت ، دشوارتر و پرهزینهتر است .
او استفاده از تجربه سازندگان ، پیمانکاران و مشاوران مترو را برای تبدیل ارزیابیها به راهکارهای اجرایی ضروری دانست .