چرا چین برای ساخت موتور جت بومی تلاش میکند
به گزارش پرتال حمل و نقل ، اختلال در تحویل یک هواپیمای مسافربری جدید ، بار دیگر نشان داد که بدون دسترسی به موتور جت بومی ، جاهطلبیهای صنعت هوانوردی تجاری چین بهشدت آسیبپذیر است . کاهش ناگهانی تولید ، فشار تحریمها و وابستگی به زنجیره تامین خارجی ، حالا توسعه یک پیشران داخلی را از یک گزینه فناورانه به یک ضرورت راهبردی تبدیل کرده است .
سال ۲۰۲۵ قرار بود نقطه عطفی برای شرکت چینی کوماک (Comac) سازنده هواپیماهای مسافربری باشد . این شرکت با ثبت بیش از ۱۰۰۰ سفارش برای هواپیمای سی۹۱۹ (C919) ، وعده داده بود تولید را افزایش دهد و پاسخی داخلی به رده پرتقاضای هواپیماهای تکراهرو ارائه کند . مدیران در مارس ۲۰۲۵ اعلام کردند تا پایان سال ۷۵ فروند تحویل خواهند داد ؛ عددی که از هدف اولیه ۵۰ فروند بالاتر بود .
اما تا سپتامبر ۲۰۲۵ هدف سالانه به ۲۵ فروند کاهش یافت و در نهایت ، بنا بر گزارش ۲۴ دسامبر بلومبرگ ، تنها ۱۳ فروند تحویل شد . این عقبماندگی ، آسیبپذیری مرکزی برنامه را آشکار کرد : وابستگی به موتورهای ساخت غرب . وقفه در تامین قطعات ، از جمله موتورهایی که اوایل سال به مدت دو ماه مشمول ممنوعیت صادرات شدند ، بهعنوان یکی از دلایل اصلی افت تولید مطرح شد .
کاهش وابستگی خارجی و تثبیت حاکمیت صنعتی
همین تجربه توضیح میدهد چرا از سال ۲۰۱۶ ، توسعه موتور جت تجاری بومی با شتاب دنبال میشود ؛ تلاشی برای رهایی از وابستگی خارجی و تقویت حاکمیت صنعتی در هوافضا . در این مسیر ، موتور CJ-1000A که توسط شرکت دولتی ایرو انجین (Aero Engine Corporation of China) توسعه یافته ، به نقطه حساسی رسیده است .
گزارشها حاکی است این موتور پس از بیش از دو سال پروازهای آزمایشی ، در آستانه تکمیل گواهی صلاحیت پروازی قرار دارد ؛ مجوزی که پیشنیاز استفاده تجاری در پروازهای مسافربری است . اخذ تایید از مرجع هوانوردی غیرنظامی ، مسیر نصب این موتوربر روی سی۹۱۹ را هموار میکند .
پایان وابستگی به موتورهای آمریکایی – اروپایی
در صورت عملیاتی شدن ، CJ-1000A جایگزین موتورهای لیپ-۱سی (LEAP-1C) میشود که هماکنون سی۹۱۹ را به پرواز در میآورند . این موتورها توسط شرکت سیافام اینترنشنال (CFM International) تامین میشوند که حاصل سرمایهگذاری مشترک میان جیای (GE Aerospace) از آمریکا و سافران (Safran Aircraft Engines) از فرانسه است .
توسعه موتور بومی در برنامه پنجساله چهاردهم (۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵) بهعنوان هدف راهبردی آمده است . تجربههای گذشته نیز انگیزه را تقویت کردهاند . در سال۲۰۲۰، پروژه هواپیمای توربوپراپ منطقهای شیآن امای۷۰۰ (Xi’an MA700) پس از خودداری کانادا از صدور مجوز صادرات موتور پرت اند ویتنی (Pratt & Whitney) عملا متوقف شد. در مه ۲۰۲۵ نیز دولت وقت آمریکا فروش موتورهای لیپ-۱سی به چین را در اوج تنشهای تجاری معلق کرد ؛ هرچند این ممنوعیت در ژوئیه ۲۰۲۵ رفع شد ، اثرات آن با وجود انباشت موجودی قطعات همچنان احساس میشد .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم