انقلاب قطارهای تندرو چین میتواند الهامبخش جهان باشد
به گزارش پرتال حمل و نقل ، دویست سال پیش با سفر ۲۶ مایلی صدها نفر بین سه شهر در انگلیس ، عصر قطارهای مسافربری آغاز شد . اولین این قطارها با نیروی بخار کار میکرد و ۲۴ کیلومتر در ساعت سرعت داشت ، ولی میانگین سرعتش در سفر تاریخی مذکور کمی بیش از نصف این مقدار بود .
امروز صدها هزار کیلومتر راهآهن نقاط مختلف جهان را به هم پیوند دادهاند و هر سال از طریق آنها حدود شش میلیارد تن بار جابجا و بیش از ۲۰ میلیارد سفر انجام میشود . اما تا همین اواخر ، کشتیهای کانتینری عظیم (برای حمل بار) و هواپیما (برای مسافرت) بر ترابری ریلی ارجح بودند و بیشتر مردم با شنیدن نام راهآهن به یاد قطارهای باری کثیف ، خرابیهای مکرر و سوانح مرگبار میافتادند . در بسیاری از نقاط جهان قطارها با صندلیهای چوبی سفت ، توالتهای بسیار غیر بهداشتی و راهروهای پر از پوست تخمه و زبالههای دیگر ، وسیله نقلیه فقرا محسوب میشدند .
اما به احتمال زیاد هر کدام از ما حداقل یک خاطره خوش از سفر با قطار داریم . مثلا نگارنده در سال ۱۹۸۲ هنگام اقامت در پکن ، سفری ۱۵ ساعته برای دیدن لشکر سفالین شیآن داشت . حالا همین سفر از پکن به شیآن فقط چهار ساعت زمان میبرد .
قطارهای بسیار شیک تندرو فوشینگ که مسافران را با حداکثر سرعت ۴۵۰ کیلومتر بر ساعت به شیآن میبرند ، بخشی از یک شبکه ملی ۴۸ هزار کیلومتری هستند که هاربین در منتهیالیه شمال شرق چین را به اورومچی در منتهیالیه غربی آن و همچنین به خیشوانگبانا در جنوب و نزدیک به مرز میانمار متصل میکند . این شبکه ، تحولات معجزهآسایی که در شبکه ریلی چین رخ دادهاند را به بهترین شکل ممکن به تصویر میکشد .
قطعا شینکانسن ژاپن هم نقش مهمی در تبدیل مسافرتهای ریلی به تجربهای سریع ، لوکس و مطمئن داشته ، ولی انقلاب ریلی چین کاملا متمایز و شاید منحصر به فرد است . این تحول طی فقط ۱۷ سال رخ داد . اولین مسیر ریلی تندرو چین یعنی خط ۱۱۷ کیلومتری پکن - تیانجین در سال ۲۰۰۸ افتتاح شد و هماکنون مسافران را در عرض ۳۰ دقیقه بین این دو شهر جابجا میکند .
تمرکز چین بر قطارهای مسافری ، گردشگری داخلی را متحول کرده است : تنها در سال گذشته بیش از ۴ میلیارد سفر با قطار در این کشور انجام شد . آمریکا بزرگترین شبکه ریلی جهان را دارد ، ولی از قطارها عمدتا برای حمل بار استفاده میکند و تعداد سفرها با قطار از ۳۳ میلیون در سال فراتر نمیرود .
انقلاب قطارهای تندرو چین که صدها میلیارد دلار هم هزینه در بر داشته، بازار سفرهای هوایی داخلی را مختل نکرده بلکه آن را تغییر داده است .
چینیها برای سفرهای زیر ۸۰۰ کیلومتر قطارهای تندرو و برای سفرهای خارجی یا سفرهای بالای ۸۰۰ کیلومتر هواپیما را ترجیح میدهند .
سفر با این قطارها ارزانتر و راحتتر و در مجموع سریعتر از هواپیماست ؛ چون اولا ایستگاههای راهآهن معمولا ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر از خانههای مسافران فاصله دارند ، در حالی که میانگین فرودگاه از خانه ۲۵ تا ۴۰ کیلومتر است و دوما تدابیر امنیتی ویژه فرودگاهها زمان زیادی میبرد .
همچنین در چین قطارها بر خلاف سفرهای هوایی از دیرباز نظم بهتری داشتهاند . بسیاری از پروازها با تاخیر انجام میشوند (مخصوصا به دلیل شرایط آب و هوایی نامساعد) ، ولی سفرهای ریلی همیشه بهموقع و طبق برنامه بودهاند .
ابعاد پیشرفت راهآهن تندرو در چین با سایر کشورها نیز قابل قیاس نیست . این کشور حداقل ۶۵ شهر با جمعیت بالای یک میلیون نفر دارد ، در حالی که این عدد برای ژاپن ، آمریکا ، فرانسه ، انگلیس و اسپانیا به ترتیب ۱۳ ، ۱۱ ، ۶ ، ۴ و ۲ شهر است . بهعلاوه جمعیت ۴/۱ میلیاردی چین که روز به روز ثروتمندتر هم میشود ، تمایل فزایندهای به مسافرت دارد .
طول شبکه ریلی تندرو در چین ۴۸ هزار کیلومتر است . اسپانیا چهار خط به طول ۳۹۹۳ کیلومتر ساخته و ژاپن و فرانسه هم به ترتیب ۳۱۴۷ و ۲۷۶۰ کیلومتر از چنین خطوطی را در اختیار دارند . هماکنون بیش از دو سوم زیرساخت ریلی تندرو جهان متعلق به چین است .
خط ۱ قطار تندرو بریتانیا (HS1) به طول ۱۰۹ کیلومتر در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد و شبکه ریلی تندرو این کشور در همین حد متوقف مانده است . آمریکا نیز در این زمینه حرف چندانی برای گفتن ندارد ، چون همانطور که گفتیم شبکه ریلی آن همیشه بر حمل بار متمرکز بوده و مردمش سفر با خودرو یا هواپیما را ترجیح میدهند .
هند شبکه ریلی عظیمی به طول ۶۸ هزار کیلومتر و جمعیتی بیشتر از چین و همچنین حداقل ۴۰ شهر با بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارد و سالانه ۸ میلیارد سفر با قطار در این کشور انجام میشود . بنابر این ظرفیت لازم برای احداث شبکه ریلی تندرو در هند وجود دارد ، ولی پیشرفت کار کند بوده است (تا حدودی به دلیل کمبود سرمایهگذاری) .
پس به نظر میرسد که چین در مورد ساخت خطوط تندرو در مقیاس بزرگ تنها باشد .
قطارهای تندرو نه تنها امکان سفر ارزانتر در سرتاسر چین را فراهم ساختهاند ، بلکه مزایای زیستمحیطی مهمی نیز به همراه دارند، چرا که انتشار گازهای گلخانهای در حمل و نقل هوایی و جادهای بسیار بیشتر از قطار است .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم