اهداف و پیامدهای رونمایی از بسته کشتیسازی هند
به گزارش پرتال حمل و نقل ، تصویب بسته کشتیسازی به ارزش ۶۹.۷۲۵ کرور روپیه توسط کابینه هند ، فراتر از سرمایهگذاری در یک بخش بوده و نشان دهنده چرخش راهبردی به سوی استقلال اقتصادی است . این تعهد مالی بزرگ ، که تقریباً سه برابر تخصیص ۳ میلیارد دلاری در ماه فوریه است ، گویای تشخیص یک آسیبپذیری حیاتی است .
هند سالانه ۶ لک کرور روپیه به شرکتهای کشتیرانی خارجی تزریق میکند که برابر با بودجه دفاعی آن است . میزان وابستگی هند در این زمینه سرسامآور است . با توجه به اینکه ۹۰ تا ۹۵ درصد از محمولههای هند توسط خطوط خارجی کنترل میشود ، دهلی قدرت قیمتگذاری در حملونقل و استقلال زنجیره تأمین را از دست داده است . این امر صرفاً یک ناکارآمدی اقتصادی نیست ، بلکه ضعف راهبردی است . اختلالات اخیر در دریای سرخ و دو برابر شدن هزینههای حملونقل به اروپا ، نشان داد که چگونه وابستگیهای خارجی میتواند رشد اقتصادی را متوقف کند . وقتی مسیرهای حملونقل جهانی با تنشهای ژئوپلیتیکی روبهرو میشوند ، کشورهایی که ظرفیت دریایی داخلی ندارند، گروگان متغیرهای خارجی میشوند .
حملونقل دریایی ۹۵ درصد از تجارت هند را از نظر حجم و ۷۰ درصد از نظر ارزش تشکیل میدهد و این امر ظرفیت داخلی را برای امنیت ملی ضروری میسازد . اما هند تنها ۰.۷۷ درصد از تعداد ناوگان جهانی را در اختیار دارد ، در حالی که این رقم از نظر ظرفیت ۱.۲ درصد بوده که برای اقتصادی به اندازه هند شدیداً ناکافی است . این اختلاف بین وزن اقتصادی هند و حضور دریایی ، پتانسیل بالقوه بالای آن را آشکار میکند .
این بسته جامع ، یک رویکرد چهار رکنی مهم را معرفی میکند که برای رفع نقاط ضعف سیستمی طراحی شده است . رکن اول بر تقویت ظرفیت داخلی از طریق مکانیسمهای تأمین مالی پیشرفته تمرکز دارد . رکن دوم ، توسعه کارخانههای کشتیسازی گرینفیلد و براونفیلد را ترویج میدهد و خوشههای تولیدی ایجاد میکند که میتوانند به صرفهجویی در مقیاس دست یابند . رکن سوم بر قابلیتهای فنی و مهارت نیروی کار از طریق مؤسسات اختصاصی مانند مرکز فناوری کشتی هند تحت نظر دانشگاه دریانوردی تأکید دارد . رکن چهارم ، اصلاحات اساسی قانونی ، مالیاتی و سیاسی را برای ایجاد یک محیط نظارتی رقابتی اجرا میکند .
این فرصت ، تحولآفرین است . تسلط دریایی آسیا و اقیانوسیه ، با در اختیار داشتن ۷۰ درصد از کشتیسازی جهانی و تکمیل دفاتر سفارش تا سال ۲۰۲۸ توسط چین، فضایی را برای ورود راهبردی هند ایجاد میکند . اما موفقیت چین ناشی از دههها مداخله هماهنگ دولتی ، زنجیرههای تأمین یکپارچه و سرمایهگذاری پایدار در فناوری بوده است . رویکرد هند نیز برای رقابت مؤثر باید به همان اندازه جامع باشد .
صندوق توسعه دریایی ۲۵ هزار کرور روپیهای ، محور اصلاحات مالی است . در حال حاضر ، کشتیسازان هندی با نرخ بهره ۹ تا ۱۰ درصد مواجه هستند ، در حالی که رقبای جهانی با نرخ بهره ۴ تا ۸ درصد به سرمایه دسترسی دارند . این اختلاف نرخ بهره ، یاردهای کشتیسازی هند را حتی قبل از شروع ساخت و ساز ، غیررقابتی میکند . صندوق سرمایهگذاری دریایی ۲۰ هزار کرور روپیهای با مشارکت ۴۹ درصدی دولت ، همراه با صندوق تشویق بهره ۵ هزار کرور روپیهای ، تقریباً این نقطه ضعف اساسی را برطرف میکند .
همچنین ، طرح کمک مالی به کشتیسازی (SBFAS) که تا مارس ۲۰۳۶ با مبلغ ۲۴۷۳۶ کرور روپیه تمدید شده است ، ثبات سیاستگذاری بلندمدت را فراهم میکند . گنجاندن یک سند اعتباری اوراق قرضه کشتی به ارزش ۴۰۰۱ کرور روپیه ، ضمن ایجاد فرصتهای اقتصاد در این بخش ، از شیوههای پایدار حمایت میکند . همچنین ، طرح توسعه کشتیسازی (SbDS) با سرمایهگذاری ۱۹۹۸۹ کرور روپیه ، با هدف گسترش ظرفیت داخلی اجرا میشود .
در حالی که کره جنوبی با ۱۷ درصد سهم بازار جهانی ، بر کشتیهای حمل LNG تسلط دارد و ژاپن بر کشتیهای تخصصی تمرکز دارد ، هند میتواند جایگاههای متمایزی را در فناوریهای نوظهور دریایی به دست آورد .
ایجاد خوشههای عظیم کشتیسازی ، اکوسیستمهای یکپارچهای ایجاد خواهد کرد که در آنها تولیدکنندگان قطعات ، ارائهدهندگان فناوری و کارگران ماهر از نظر جغرافیایی متمرکز میشوند . این خوشهها میتوانند به بهرهوری در مقیاس دست یابند که کشتیسازی را از نظر اقتصادی مقرون به صرفه کرده و همزمان از طریق نزدیکی و همکاری ، نوآوری را تقویت میکند .
پیشبینیهای اشتغال این بسته نیز قابل توجه و نزدیک به ۳۰ میلیون شغل در سراسر کشتیسازی و صنایع وابسته است . صنعت کشتیسازی ، پیوندهای گستردهای با صنایع پسین و پیشین ایجاد و هر شغل در کشتیسازی معمولاً ۳ تا ۴ شغل دیگر در بخشهای فولاد ، مهندسی ، الکترونیک و خدمات میآفریند .
فراتر از اشتغال مستقیم ، انتظار میرود این ابتکار ۴.۵ لک کرور روپیه سرمایهگذاری بخش خصوصی را نیز جذب کند . این تاثیر چند برابری سرمایهگذاری به این دلیل رخ میدهد که بودجه دولتی ، ریسک سرمایه خصوصی را کاهش میدهد و صندوقهای بازنشستگی ، شرکتهای بیمه و سرمایهگذاران خارجی را به مشارکت در تحول دریایی هند تشویق میکند .
مسیرهای تجارت دریایی به دلیل تنشهای ژئوپلیتیکی در حال طولانیتر شدن هستند و میانگین مسافتها از ۴۹۴۴ مایل در سال ۲۰۱۸ به ۵۲۴۵ مایل در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است . کشورهایی که ظرفیت ترانزیت داخلی دارند ، استقلال راهبردی به دست میآورند ، اما برخی کشورها با آسیبپذیری در گلوگاههای دریایی مواجه هستند . انسداد کانال سوئز و تنشهای مداوم دریای سرخ نشان میدهد که زنجیرههای تأمین جهانی تا چه اندازه میتوانند در صورت اختلال در مسیرهای دریایی از هم بپاشند .
رشد پیشبینیشده تجارت هند از ۷۸۰ میلیارد دلار کنونی به ۲ تریلیون دلار صادرات تا سال ۲۰۳۰، همراه با افزایش مصرف داخلی از ۷۵ میلیون خانوار جدید با درآمد متوسط ، تقاضای بیشتری را برای حملونقل ایجاد میکند . پرسش اصلی این است که آیا کارخانههای کشتیسازی هند آن را جذب خواهند کرد یا به وابستگی پرهزینه خارجی ادامه میدهند .
هند پیش از این قابلیتهای بالای خود را از طریق مداخله راهبردی نشان داده است . طرحهای تشویقی مرتبط با تولید (PLI) با موفقیت تولید الکترونیک ، داروسازی و نساجی را احیا و ثابت کرد که چگونه حمایت دولتی مناسب میتواند سرمایهگذاری خصوصی را تسریع و رقابتپذیری جهانی ایجاد کند . تولید تلفن همراه تحت برنامه PLI در عرض پنج سال از ۳ به ۵۰ میلیارد دلار افزایش یافت .
بسته دریایی نیز بر اساس این چارچوب موفق بنا شده است . با تأمین مالی رقابتی از طریق صندوق توسعه دریایی، برنامههای جامع توسعه مهارت و چارچوبهای نظارتی مدرن مانند قانون بنادر هند ۲۰۲۵ که عملیات را تسهیل میکنند ، پایه و اساس نهادی برای تحول وجود دارد .
در حال حاضر ، رنسانس دریایی هند در جریان است . زمان پهلوگیری کشتیها در بنادر از ۴.۶۷ روز در سال ۲۰۱۴ به نصف، ۲.۰۴ روز در سال ۲۰۲۴، کاهش یافته است .
در این میان ، ظرفیت جابهجایی بار دو برابر شده و به ۱.۵ میلیارد تن در سال رسیده است . این کشور اکنون بیش از سیصد هزار دریانورد آموزش دیده در سطح جهان دارد که نشاندهنده نقاط قوت سرمایه انسانی موجود است که کشتیسازی میتواند از آن بهره ببرد .
فرصت دریایی هند در حال شکوفا شدن است . با چارچوبهای سیاستی موفق ، تعهد مالی قابل توجه و شناخت جهانی از قابلیتهای تولیدی هند ، این کشور در موقعیتی قرار دارد که میتواند به عنوان یک قدرت دریایی ظاهر شود . در مجموع ، بسته ۶۹۷۲۵ کروری نشان دهنده تعهد قاطع هند برای گذار از وابستگی دریایی به استقلال راهبردی و رهبری منطقهای در اقتصاد آبی است .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم