هر آنچه باید در مورد شستشوی هواپیما بدانید
به گزارش پرتال حمل و نقل ، صنعت هوانوردی در نحوه رویکرد خود به تمیز کردن هواپیما به طور قابل توجهی تکامل یافته است و از روشهای دستی به سمت راهحلهای خودکار که کارآمدتر هستند ، حرکت میکند . امروزه ، درک تفاوتهای بین روشهای شستشوی خشک و مرطوب برای تصمیمگیری در مورد خدمات تمیز کردن هواپیما بسیار مهم است . چه چیزی این دو روش تمیز کردن را متفاوت میکند و چه زمانی باید از هر یک استفاده کنید ؟
اعداد پشت هر روش
شستشوی بیرونی هواپیما به روش خشک و مرطوب در درجه اول در منابع مورد نیاز متفاوت است . شستشوی مرطوب شامل استفاده از آب، صابون و برای از بین بردن کثیفی ، دوده و سایر آلایندهها از سطوح بیرونی هواپیما است . علیرغم نام آن ، شستشوی خشک کاملاً بدون آب نیست و یک راه حل نسبتاً جدید در نگهداری هوانوردی است . به جای استفاده از مقادیر زیاد آب ، مواد تمیزکننده تخصصی با پارچه یا اسپری اعمال میشوند و سپس پاک میشوند .
این تکنیکها در میزان مصرف آب تفاوت قابل توجهی دارند . برای هواپیماهای باریکپیکر ، شستشوی رباتیک مرطوب تقریباً به ۲۰۰ تا ۲۵۰ لیتر مخلوط آب و شوینده (۹۰ ٪ آب ، ۱۰٪ شوینده) نیاز دارد . مرحله شستشوی بعدی ، بسته به روشهای محلی و تجهیزات موجود ، از ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ لیتر آب اضافی استفاده میکند . هواپیماهای پهنپیکر برای مرحله شستشو به ۵۰۰ لیتر مخلوط آب و مواد شوینده نیاز دارند و پس از آن ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ لیتر برای شستشو .
در مقابل ، شستشوی خشک افزایش قابل توجهی در بهرهوری ارائه میدهد .
ورونیکا آندریانووایت ، کارشناس این امر ، اظهار داشت : خشکشویی رباتیک از آب بسیار کمتری استفاده میکند : فقط ۴۵ لیتر آب و ۵ لیتر مواد شوینده برای هواپیماهای باریکپیکر و دو برابر این مقدار برای هواپیماهای پهنپیکر . دستگاههای مدرن تمیز کردن هواپیما این بازههای زمانی را به طرز چشمگیری کاهش میدهند : هواپیماهای باریکپیکر را میتوان در ۱-۲ ساعت و هواپیماهای پهنپیکر را تقریباً در ۴ ساعت تمیز کرد . همچنین فقط به یک اپراتور ربات و یک یا دو دستیار دستی نیاز دارد . به جای پیروی از یک نسبت دقیق ، ما توصیه میکنیم پس از دورههای طولانی بدون تمیز کردن ، یک شستشوی اولیه مرطوب انجام دهید و به دنبال آن چرخههای مکرر شستشوی خشک را برای حفظ نظافت و جلوگیری از تجمع آلودگیهای سنگین دنبال کنید . این رویکرد مؤثرتر از تغییر بین روشها در یک برنامه ثابت است . آن را مانند شستن ماشین پوشیده از شن در نظر بگیرید - هیچ کس سعی نمیکند ابتدا آن را بدون آب تمیز کند . همین اصل در مورد هواپیما نیز صدق میکند . آلودگیهای سنگین نیاز به شستشوی مرطوب دارند تا از پخش شدن ساده کثیفی در سطح جلوگیری شود ، در حالی که آلودگیهای سبک را میتوان با خیال راحت با روشهای خشک برطرف کرد .
اعداد مربوط به شستشوی دستی سنتی نشان میدهد که چرا بسیاری از تأسیسات در حال بررسی گزینههای خودکار هستند . این فرآیند پرزحمت برای هواپیماهای باریکپیکر ۸۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ لیتر و برای هواپیماهای پهنپیکر ۱۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ لیتر آب مصرف میکند . شستشوی دستی علاوه بر استفاده از مقادیر زیاد آب ، به منابع انسانی و زمان قابل توجهی نیاز دارد . خدمه هشت تا دوازده نفره معمولاً این روش را برای هواپیماهای باریکپیکر در سه تا شش ساعت و برای هواپیماهای پهنپیکر در شش تا هشت ساعت انجام میدهند .
چه زمانی از شستشوی مرطوب در مقابل خشک استفاده کنیم
انتخاب روش تمیز کردن مناسب به عوامل مختلفی بستگی دارد ، در درجه اول به شرایط و محیط عملیاتی هواپیما. شستشوی مرطوب برای هواپیماهای بسیار کثیفی که برای مدت طولانی تمیز نشدهاند یا آلودگی سطحی قابل توجهی دارند توصیه میشود . این روش که گاهی اوقات به عنوان "تمیز کردن عمیق" نیز شناخته میشود ، نتایج تمیز کردن بهتری را ارائه میدهد . در همین حال ، شستشوی خشک برای تمیز کردن معمول هواپیماهایی که مرتباً سرویس میشوند و آلودگی زیادی روی آنها جمع نشده است ، مناسبتر است .
یکی دیگر از ملاحظات هنگام انتخاب روش تمیز کردن ، منطقهای است که هواپیما در آن فعالیت میکند . از شستشوی خشک در محیطهای شنی، به ویژه در منطقه خاورمیانه ، که تجمع شن و ماسه روی سطوح هواپیما خطرات قابل توجهی ایجاد میکند ، باید اجتناب شود . استفاده از روش شستشوی خشک در این شرایط باعث خرد شدن شن و ماسه و ذرات ساینده به سطح هواپیما میشود و به طور بالقوه باعث آسیب به روکش بیرونی هواپیما و به خطر افتادن خواص آیرودینامیکی آن میشود .
با این حال ، شستشوی مرطوب همیشه یک گزینه در دسترس نیست . مقررات زیستمحیطی و محدودیتهای آب در بسیاری از فرودگاهها میتوانند زمان و مکان استفاده از این روش را محدود کنند . این محدودیتها به طور قابل توجهی بر اساس منطقه و فرودگاه و همچنین انواع مواد شوینده مورد استفاده متفاوت است .
آندریانووایت توضیح میدهد : نیاز اساسی ، یک سیستم جمعآوری و زهکشی آب اولیه برای روان آب است که هم برای عملیات آشیانه داخلی و هم برای شستشوی فضای باز مورد نیاز است . فراتر از این پایه ، مقررات محلی الزامات اضافی مانند مواد شوینده تأیید شده - سازگار با محیط زیست در مقابل مواد شیمیایی با قدرت صنعتی - و سیستمهای تصفیه آب تکمیلی را تعیین میکنند .
فرودگاههایی وجود دارند که شستشوی مرطوب به دلیل نگرانیهای زیستمحیطی محدود شده است ، از جمله برخی از مراکز بزرگ بینالمللی . در موارد خاص ، اپراتورها تصمیم گرفتهاند که منحصراً شستشوی خشک را اجرا کنند زیرا الزامات عملیات شستشوی مرطوب بسیار سختگیرانه است .
آندریانووایت خاطرنشان میکند : برای مثال ، در فرودگاه فرانکفورت ، شستشوی مرطوب در تأسیسات آشیانه به دلیل سیستمهای زهکشی و جمعآوری قدیمی که نمیتوانند روان آب را به طور مؤثر مدیریت کنند ، ممنوع است . در بارسلونا و مادرید ، شستشوی مرطوب در ماههای تابستان به دلیل کمبود آب ممنوع است و تمام آب موجود برای گردشگری ذخیره میشود ، اما در زمستان عملیات مرطوب مجاز است . شستشوی مرطوب در مکانهایی مانند امارات متحده عربی و سنگاپور نیز توصیه نمیشود .
هم شستشوی مرطوب و هم خشک نقش اساسی در تمیز کردن قسمت بیرونی هواپیما دارند و هر کدام مزایای متمایزی را ارائه میدهند . مهمتر از همه ، هر دو روش از طریق سیستمهای شستشوی رباتیک،به طور پایدارتر و کارآمدتری انجام میشوند . چه از روشهای مرطوب استفاده شود و چه خشک ، آنها جایگزین سریعتر ، ایمنتر و تمیزتری برای روشهای شستشوی سنتی ارائه میدهند .
منتظر حضور شما در پیج اینستاگرام iranway هستیم